Vivant - Actuele nieuwsitemshttp://www.vivant.org/nl/nieuwsnlLeestips van Rutger Bregmanhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/bregman-over-het-basisinkomenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/bregman-over-het-basisinkomen <div><p>Correspondent Rutger Bregman is pleitbezorger van het basisinkomen en schreef het boek 'Gratis geld voor iedereen'. Leestips van Bregman over basisinkomen.</p> <p>Rutger Bregman van <a href="https://decorrespondent.nl/10/Waarom-we-iedereen-gratis-geld-moeten-geven/283519060-068ddd56" target="_blank">De Correspondent</a> was eerder te zien in de Tegenlicht-uitzending <a href="http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2013-2014/de-noodzaak-van-een-utopie.html">'De noodzaak van een utopie'</a>. In die uitzending pleitte hij voor het basisinkomen. Eerder schreef hij er al over in de <a href="http://www.washingtonpost.com/opinions/free-money-might-be-the-best-way-to-end-poverty/2013/12/29/679c8344-5ec8-11e3-95c2-13623eb2b0e1_story.html" target="_blank">Washington Post</a> en inmiddels ligt er het boek '<a href="http://kiosk.decorrespondent.nl/" target="_blank">Gratis geld voor iedereen</a>'. Hij is met recht een specialist over het onderwerp te noemen. Welke boeken en artikelen raadt Bregman aan?</p> <div class="text-section"> <h2>Artikel: Uitleg basisinkomen op Vox.com</h2> <p>Als eerste een leestip voor een artikel op Vox.com: <em>Basic income: the world's simplest plan to end poverty, explained</em>. In elf stappen neemt de site de lezer mee door argumenten, voorstanders en veelgehoorde bezwaren rond het basisinkomen. Inclusief een muzikaal intermezzo verzorgd door de Dire Straits.</p> <p><a href="http://www.vox.com/2014/9/8/6003359/basic-income-negative-income-tax-questions-explain" target="_blank"><em>Basic income: the world's simplest plan to end poverty, explained, Dylan Matthews</em></a></p> </div> <div class="text-section"> <h2>Real freedom for all - Philippe van Parijs</h2> <p>Politiek filosoof en econoom Philippe van Parijs is volgens Rutger Bregman de grootste en bekendste pleitbezorger van het basisinkomen. Hij schreef in 1997 het boek <em>Real freedom for all: what (if anything) can justify capitalism?</em> In dit boek boek beschrijft Van Parijs het begrip 'echte vrijheid' als niet belemmerd worden om te handelen uit vrije wil en over de mogelijkheden en middelen te beschikken om die vrije wil uit te voeren. Op die manier is bijvoorbeeld niemand echt vrij om vanaf de aarde naar Mars te springen. Het concept van echte vrijheid gebruikt Van Parijs om te pleiten voor het basisinkomen.</p> <p><a href="https://www.goodreads.com/book/show/1495817.Real_Freedom_for_All" target="_blank"><em>Real freedom for all: what (if anything) can justify capitalism?<br /> Philippe van Parijs, Oxford Politician Theory, 1997</em></a></p> </div></div> Tue, 23 Sep 2014 12:18:47 +0200VPRO uitzending Tegenlicht: gratis geldhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/vpro-uitzending-tegenlicht-gratis-geldhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/vpro-uitzending-tegenlicht-gratis-geld <div><p class="intro">Stel dat we iedereen in een basisinkomen geven, zonder voorwaarden. Klinkt te mooi om waar te zijn? Als we weten dat een deel van de bestaande banen gaat verdwijnen door robotisering en algoritmes, en dat het huidige stelsel van uitkeringen- en toeslagen te complex en beschuldigend en fraudegevoelig is, is het dan niet tenminste het onderzoeken waard?</p> <p>Tegenlicht verkent de mogelijkheden. Bekijk <a href="http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2014-2015/gratis-geld.html">hier</a> de uitzending van 21 september 2014.</p> <div class="text-section"> <p>Volgens Erik Brynjolfsson van het MIT Center for Digital Business staat onze westerse samenleving op de drempel van een nieuwe tijd. Het zijn niet langer alleen de fysieke werkzaamheden die steeds meer door machines gedaan worden; robots en algoritmes gaan ook steeds meer middenklasse-werk verrichten. Accountants en kantoorpersoneel maar ook advocaten en beurshandelaren en ingenieurs zullen steeds meer moeten gaan omzien naar ander werk.</p> </div> <div class="text-section"> <p>Maar omdat onze samenlevingen in de laatste dertig jaar steeds rijker zijn geworden, is dit wellicht juist een uitgelezen moment om eens te gaan doordenken over een ander sociaal stelsel, dat beter is toegerust op de huidige tijd. Zou een basisinkomen de hoeksteen kunnen zijn van een nieuwe maatschappelijke structuur? Een sociaal model waarin niet eindeloos uitkeringen en toeslagen worden rondgepompt (80% van de Nederlandse huishoudens krijgt momenteel &eacute;&eacute;n of andere vorm van toeslag)? En waarin we mensen niet langer dwingen tot zoeken naar banen die niet meer bestaan?</p> </div> <div class="text-section"> <p>In het Canadese dorp Dauphin kregen duizend mensen (&eacute;&eacute;n derde van de bevolking) tussen 1974-1978 zo nodig een aanvullende uitkering, zonder tegenverplichting. En wat bleek? De deelnemers bleven grotendeels werken of gingen meer studeren, en ze waren minder vaak ziek of depressief. Tegenlicht regisseur Shuchen Tan toog naar Canada en sprak met projectleider Ron Hikel, onderzoekster Evelyn Forget en families die toentertijd deelnamen aan het sociale experiment.</p> </div> <div class="text-section"> <p>Wat zou er gebeuren als we de bevindingen van dit Mincome project doortrekken naar Nederland anno 2014? Samen met econoom Marcel Canoy, voormalig adviseur van Barroso, berekent Tegenlicht wat invoering zou kosten: is het haalbaar en betaalbaar? En we nemen een kijkje bij de Vereniging Basisinkomen, waar twee generaties elkaar vinden in de eerste kiemen van wat onze sociale toekomst zou kunnen worden.</p> </div> <p>&nbsp;</p></div> Tue, 23 Sep 2014 12:13:23 +020015 – 21 september 2014 internationale week van het basisinkomenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/15-21-september-2014-internationale-week-van-het-basisinkomenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/15-21-september-2014-internationale-week-van-het-basisinkomen <div><h2>kijk voor de stand van zaken en overige details in de kalender: <a href="http://week-van-het-basisinkomen.nl/events/">http://week-van-het-basisinkomen.nl/events/</a></h2> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p></div> Tue, 23 Sep 2014 12:01:39 +0200Deze man wil u 1.000 euro per maand geven om écht uw goesting te doenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/deze-man-wil-u-1-000-euro-per-maand-geven-om-cht-uw-goesting-te-doenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/deze-man-wil-u-1-000-euro-per-maand-geven-om-cht-uw-goesting-te-doen <div><p><span>Geen bazen, geen vaste uren, geen vervelende opdrachten: duizend euro per maand kan u van andere internauten krijgen. Zomaar. Enkel en alleen om uw eigen ding te doen, wat dat ook moge wezen. De Duitse bedenker van het project&nbsp;</span><a href="http://www.mein-grundeinkommen.de/" target="_blank">Mein Grundeinkommen</a><span>&nbsp;('mijn basisinkomen'), Michael Bohmeyer, heeft intussen al voldoende centen gecrowdsourcet om twee mensen een jaar lang zo'n basisinkomen te geven.</span></p> <p><span>Michael Bohmeyers opmerkelijke eigen ervaring met het fenomeen van 'een basisinkomen krijgen zonder er iets voor te moeten doen' vormde de inspiratiebron voor zijn project. Hij stopte eerder dit jaar met werken, om te leven van de ongeveer 1.000 euro per maand die hij als aandeelhouder van een Berlijnse webstart-up op zijn rekening gestort krijgt. Niet veel geld, maar net genoeg om - zij het spaarzaam - van te kunnen leven.</span><br /><br /><span>"Ik dacht eerst dat ik onmiddellijk een nieuw project moest vinden. Ik huurde een kantoor, maakte een 'to do'-lijstje en ik ging er elke ochtend heen", vertelt hij aan nieuwssite&nbsp;</span><a href="http://www.vice.com/read/a-german-guy-wants-to-give-you-a-bunch-of-money-for-nothing" target="_blank">Vice</a><span>. "Maar na mezelf een maand lang op die manier op te fokken zonder veel te doen, dacht ik: 'Wacht eens even. Wat ben ik verdomme aan het doen?'"&nbsp;</span><br /><br /><span>Hij verplichtte zichzelf daarom om een tijdlang echt te niksen. Nu zegt hij daar enorm veel inspiratie uit geput te hebben. "Voetjes in de lucht en lekker niksen, dat wilde ik. In de plaats daarvan vond ik een bizarre drive om vanalles te gaan doen. Ik heb een miljoen nieuwe idee&euml;n voor bedrijven, ik kan voor mijn dochter zorgen, ik werk voor een lokale radio. Ik koop minder, ik leef gezonder, ben een betere partner en vader." Naar eigen zeggen is hij nu 20 uur per dag (!) bezig met allerlei projecten. "Da's geen grap, ik slaap nog amper. Ineens heb ik massa's energie omdat ik voor 100 procent doe wat ik wil doen."</span></p> <p><strong>"Ongelooflijk potentieel"</strong><br /><span>E&eacute;n van de belangrijkste projecten waar hij zich nu op stort, is precies '</span><a href="http://www.mein-grundeinkommen.de/" target="_blank">Mein Grundeinkommen</a><span>'. Het principe is eenvoudig: de website haalt via crowdsourcing - giften dus - geld op om mensen die zich daarvoor kandidaat gesteld hebben op z'n minst een jaar lang te voorzien van 1.000 euro per maand. Met succes overigens. Op dit eigenste moment heeft Bohmeyer bijna genoeg geld om twee mensen een jaar lang aan zo'n basisinkomen te helpen. Nu nog de juiste kandidaten aanduiden.</span><br /><br /><span>Zonder zijn persoonlijke ervaring te willen projecteren op ander mensen, zegt hij ervan overtuigd te zijn dat "iedereen een ongelooflijk potentieel heeft dat getriggerd zou kunnen worden door zich geen zorgen meer te hoeven maken over z'n inkomen". "Begrijp me niet verkeerd", zo klinkt het nog tegenover Vice. "Ik vind geld verdienen prachtig. Werken en ervoor betaald worden, dat is schitterend. Maar niet als dat werken enkel als doel heeft geld te verdienen. De oeverloze debatten over die kwestie begonnen me de keel uit te hangen. Dus dacht ik: laten we dit gewoon proberen en eens kijken wat er gebeurt, in plaats van op politici te wachten."</span><br /><br /><strong>Onvoorwaardelijk</strong><br /><span>Bohmeyer verwijst daarmee naar de jarenlange discussie over een sociaal systeem met een soort 'onvoorwaardelijk basisinkomen' voor iedereen. In ons land kwam onder meer de partij Vivant - van niemand minder dan ondernemer en huidig voorzitter van voetbalclub Standard Roland Duch&acirc;telet - tussen 1998 en 2007 met dat standpunt op. Sindsdien is Vivant opgegaan in Open Vld. E&eacute;n van Bohmeyers financiers is trouwens G&ouml;tz Werner, een succesvol Duits zakenman en &eacute;&eacute;n van de meest prominente voorstanders van zo'n basisinkomen.</span><br /><br /><span>Volgens Bohmeyer zou zo'n systeem betekenen dat mensen op termijn "vrijere keuzes" zouden maken. "Omdat ze geen beslissingen moeten nemen op basis van economische druk, maar wel gebaseerd op wat ze &eacute;cht willen. Ze zouden de tijd krijgen om eens goed na te denken over wat het is dat ze willen of waar ze goed in zijn. Nu probeer je gewoon zo snel mogelijk door je schooltijd heen te geraken zodat je een goede job kan vinden."</span></p> <p><strong>Manco</strong><br /><span>Michael Bohmeyer zegt ook wel te beseffen dat het een serieus manco is dat het basisinkomen dat hij kan bieden, beperkt is in de tijd. "Mensen moeten zich dan nog zorgen maken over hoe ze het jaar nadien geld gaan verdienen." En dat het project slechts beperkt is tot &eacute;&eacute;n of enkele mensen is ook niet representatief voor een situatie waarin niemand zich nog zorgen zou moeten maken over geld.</span><br /><br /><span>Wat er ook van zij: de eerste twee sommen van 12.000 euro zijn bijna binnen, afkomstig van honderden mensen, van wie sommigen meer dan 1.000 euro doneerden. Op 18 september worden de 'winnaars' van zijn fameuze basisinkomen gekozen. Benieuwd hoeveel van dergelijke winnaars er uiteindelijk zullen volgen. En vooral: benieuwd of ze net zoals Bohmeyer 'harder zullen werken dan ooit tevoren'.</span></p> <p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=iLTv8gFw15E">Youtube filmpje</a>&nbsp;</p> <p>Bron: <a href="http://www.hln.be/hln/nl/2021/Hoe-moet-ik-solliciteren/article/detail/1993484/2014/08/15/Deze-man-wil-u-1-000-euro-per-maand-geven-om-echt-uw-goesting-te-doen.dhtml">HLN.be</a>, 15/8/2014</p> <p>&nbsp;</p></div> Tue, 26 Aug 2014 16:19:41 +0200afscheid van Filiep Vandecaveyehttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/afscheid-van-filiep-vandecaveyehttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/afscheid-van-filiep-vandecaveye <div><p>Afgelopen vrijdag 27 juni is Filiep Vandecaveye van ons heengegaan. Filiep was jarenlang co&ouml;rdinator voor Vivant West-Vlaanderen.&nbsp;</p> <p>Wij herinneren Filiep als een ondernemende Vivanter en een aangenaam persoon die altijd een fonkeling in zijn ogen had. We houden mooie herinneringen aan hem over en zullen hem missen.&nbsp;</p> <p>Mensen die graag naar de afscheidsplechtigheid willen gaan of die graag een kaartje aan de familie willen sturen, kunnen steeds verdere inlichtingen bekomen via 011-606652.</p></div> <br /> <img src="/image/references/20140702_75102076353b3f696000f3.jpg" /> Tue, 01 Jul 2014 17:40:21 +0200Release videoclip: "Het Goeie Leven" om het basisinkomen te promotenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/release-videoclip-het-goeie-leven-om-het-basisinkomen-te-promotenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/release-videoclip-het-goeie-leven-om-het-basisinkomen-te-promoten <div><p>Midden mei werd er in Nederland een videoclip uitgebracht om het universeel basisinkomen te promoten op een originele en positieve manier. Bekijk <a href="http://www.youtube.com/watch?v=D-eNs_CbxMs&amp;feature=youtu.be">hier</a> de videoclip die ingezongen werd door de Nederlandse artiesten Pharao en Yara.&nbsp;</p> <p>De tekst kan je <a href="http://pharao.bandcamp.com/">hier</a> bekijken.&nbsp;</p></div> <br /> <img src="/image/references/20140702_166238452653b3f92153068.jpg" /> Tue, 01 Jul 2014 17:31:47 +0200Ondernemers voor het Onvoorwaardelijk Basisinkomenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/ondernemers-voor-het-onvoorwaardelijk-basisinkomenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/ondernemers-voor-het-onvoorwaardelijk-basisinkomen <div><p><em>Uit de pen van Vivantster Christina Lambrecht</em></p> <p>Ondernemers die zich durven "nat maken "voor het Onvoorwaardelijk Basisinkomen of die het publiekelijk over een Onvoorwaardelijk Burgerinkomen durven te hebben, lopen er niet veel rond, helaas.&nbsp;</p> <p>Ze worden dan ook nog eens gelinkt aan het neo-liberalisme, het kapitalisme en alle slechte gevolgen ervan en tegenstanders (of zijn deze mensen misschien gewoon nijdig op d&agrave;t waarin anderen slaagden en zijzelf niet) beweren bij hoog en laag dat deze ondernemers zich het OBi- platvorm gewoon toeeigenen om zichzelf te "profileren" en, erger nog, de lonen naar beneden te halen, de mensen nog meer uit te buiten want ja: met die OBi- sokkel kunnen ze toch voldoende "overleven".</p> <p>Het maakt me kwaad. Zelf ben ik geen ondernemer, wel een soort selfmade woman (and proud to be) en zoals G&ouml;tz Werner hieronder schrijft: ik heb mijn krachten, mijn inspiratie en mijn creatief denken gehaald uit zowel de goede momenten als de slechte momenten in mijn leven. Meer nog: haal die oogkleppen weg en kijk met een open geest naar de wereld, sta open voor verandering.</p> <p>Een onderneming verandert, een bedrijf verandert voortdurend en moet zich aanpassen aan de nieuwe marktgegevens, maar ook wij, elk van ons, moeten dit doen, want de wereld is volop aan het veranderen en willen we de boot niet missen dan moeten we nu meteen aan de slag: leren uit de negatieve ervaringen om nieuwe uitdagingen aan te gaan en ons inzetten voor die wereld van morgen die, en dat willen we toch allemaal, een betere wereld moet zijn voor onze kinderen en kleinkinderen.</p> <p>Ik heb intussen het plezier gehad om Roland Duch&acirc;telet te mogen ontmoeten. Een ondernemer uit hetzelfde hout - ik zeg liever uit hetzelfde "hart" - gesneden als G&ouml;tz Werner.</p> <p>Zowel G&ouml;tz Werner als Roland Duch&acirc;telet hebben het begrepen:&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>G&ouml;tz Werner</strong>: "Vandaag leven we in een wereld van overvloed, vroeger was dat wel anders. Dat komt door de optimaliserende methodes, spitstechnologie, en de mondialisering van de arbeidsmarkt. Niemand werkt in feite nog voor zichzelf, maar wel voor anderen en wat jij in je eigen leven nodig hebt, werd door anderen gemaakt. Dat gaat zowel over luxeproducten als producten die de basisbehoeften moeten dekken. Geld is het bindmiddel van dit alles.</p> <p>Maar, wanneer mensen niet meer voor zichzelf kuunnen zorgen en ook de levensnoodzakelijke producten enkel met geld te verkrijgen is, dan staat het Recht op leven gelijk aan het Recht op Inkomen. En noem het Onvoorwaardelijk Basisinkomen, of Universeel Burgerdividend, of....het is gewoon een democratisch burgerrecht te kunnen en mogen deelnemen aan de maatschappij in al haar facetten.</p> <p><a href="http://www.unternimm-die-zukunft.de/de/zum-grundeinkommen/" target="_blank">http://www.unternimm-die-zukunft.de/de/zum-grundeinkommen/</a></p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>Duch&acirc;telet</strong>:&nbsp;&nbsp;&laquo;Je bevrijdt inderdaad de mensen. In die zin is het basisinkomen een vrijheidsinkomen, want je kan op elk moment&nbsp;<em>foert</em>&nbsp;zeggen tegen je baas zonder heel je inkomen te verliezen. Misschien vervelend voor werkgevers, maar ze krijgen in ruil personeel dat graag en dus beter werkt. Veel politici, vooral socialisten, betuttelen de bevolking graag. &ldquo;Wij zullen je wel aan het werk helpen.&rdquo; Voor hen is die vrijheid angstaanjagend.&raquo;</p> <p><strong>Slecht nieuws voor die politici. Volgens economen als Nobelprijswinnaar Paul Krugman zal een basisinkomen onvermijdelijk worden, wanneer zo goed als alle jobs verloren gaan aan automatisering. Door de robotrevolutie verdwijnt het werk.</strong></p> <p><strong>Duch&acirc;telet:</strong>&nbsp;&laquo;Uiteraard! Momenteel hebben we door automatisering genoeg aan acht procent van de Belgische bevolking om alle industri&euml;le producten en voeding te produceren. Zelfs in China werkt men steeds meer met robots. We leven dus in het aards paradijs, maar beseffen dat onvoldoende. Door allerlei ingewikkelde constructies probeert men een maatschappelijk model van zestig jaar geleden in stand te houden. Er zijn ontzettend veel overheidsjobs gecre&euml;erd die voor de helft overbodig zijn en waar geld aan&nbsp;<em>versmost</em>&nbsp;wordt.&raquo;</p> <p>&laquo;Toen ik twintig jaar geleden pleitte om de belasting op arbeid te vervangen door een belasting op consumptie verklaarde men mij voor gek. Vandaag geven zelfs de vakbonden mij gelijk. Ik ben er dus van overtuigd dat het moment van het basisinkomen zal komen.&raquo;</p> <p><a href="http://www.veto.be/jg40/veto4023/roland-duchatelet-geef-elke-belg-achthonderd-euro-per-maand-zonder-verplichtingen" target="_blank">http://www.veto.be/jg40/veto4023/roland-duchatelet-geef-elke-belg-achthonderd-euro-per-maand-zonder-verplichtingen</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>Ik deel de optimistische visie van Roland Duch&acirc;telet! Het OBi zal er komen!</p> <p>Misschien niet meer voor mezelf. Maar is dat wel nodig? Ik ben een jonge bijna 3x20er en mijn inzet voor dit alles doe ik niet voor mezelf, maar voor m'n vier kleinkinderen die binnen nu en 20 jaar, prille twintigers zullen zijn. Er wordt gezegd: kinderen zijn onze toekomst. Wel, geef ze dan ook die toekomst!</p> <p>Een toekomst waarvan ze de uitdagingen durven aangaan, zoals G&ouml;tz Werner hieronder schrijft. Natuurlijk zullen ook zij, net als wij en onze ouders vroeger, &nbsp;met vallen en opstaan door het leven gaan. Het Obi is ook niet de enige zaligmakende oplossing voor alle problemen die op ons blijven afkomen: klimaatopwarming, economische crisis, teloorgang van echte &nbsp;democratie, verlies van burgerrechten en vrijheden maar ook het NIMBY (not in my back yard) syndroom waartegen we ons moeten verzetten, want burgerrechten houden ook burgerplichten en -verantwoordelijkheid in.&nbsp;</p> <p>Het OBi kan wel een eerste grote stap in de goede richting zijn. Dit toekomstgerichte idee vraagt wel om een degelijk gezond concept dat alle politieke, ideologische en andere clivages overstijgt. En dat is nu vandaag onze opdracht: het beste ervan maken en niet vies zijn van idee&euml;n die anderen ons aanreiken omdat het dan niet meer "ons eigen idee" is.</p> <p>Het is zoals met je kinderen: je brengt ze niet op deze wereld voor jezelf. Je moet ze kunnen loslaten. Zo moet dat ook met het OBi. Ik ontmoet helaas teveel mensen die vinden dat hun idee hierover het beste is en dat van de andere meteen de vuilbak ingooien.</p> <p>En dat is jammer, want zo geraken we er nooit en die verdeeldheid in OBi kringen is korrel op de molen van de politiek: verdeel en heers en voor de rest kijken we de kat- het OBi- uit de boom.&nbsp;</p> <p>Laat ons onze krachten bundelen om van het OBi een modern eigentijds en toekomstgericht model te maken dat ten goede komt aan iedereen.</p> <p>Lambrecht Christina</p> <p>8 Mei 2014</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>En dan hier de brief van G&ouml;tz Werner</p> <p>&nbsp;</p> <p>Beste lezers,</p> <p>Er is me eigenlijk al heel vroeg iets opgevallen, van toen ik nog in m'n vader's drogisterij stond en er &nbsp;mijn eerste eigen ervaringen en kennis kon ophalen: mensen gaan in feite liever een taak &nbsp;aan die ze graag doen. In de wereld van "werken" mag dat geen probleem zijn, vooral als men erin gelooft dat voor elk werk wel iemand te vinden is die dat werk wil doen.</p> <p>Maar wat als we het over "straten vegen" gaan hebben?</p> <p>Misschien had ik wel geluk want een vriend van m'n vader bleef ons maar herhalen: "jongens, voor eendere welk werk, doe het met plezier, want werken ga je <em>toch moeten</em> doen.</p> <p>Als ondernemer of manager, dus in een positie waarin je in elk geval meerdere taken tegelijk op jou moet nemen, met verschillende opdrachten en verantwoordelijkheden met betrekking tot de uitdagingen ervan, wordt je ook wel eens &nbsp;verplicht om de minder aangename taken op jou te nemen. Want anders is dit niet goed voor de onderneming.</p> <p>Zijn eigen zwaktes durven erkennen, ertegen durven in te gaan, oplossingen zoeken en zich ook inzetten voor de minder aangename kantjes van de onderneming, dat is waarvoor elke zichzelf respecterende ondernemer moet gaan.</p> <p>Ik durf zelfs te zeggen dat je vooral die minder aangename taken, die we niet zo graag doen &nbsp;zo goed mogelijk moet uitvoeren. Je die houding eigen maken sterkt je ook om tegenslag op te vangen. In interviews krijg ik dikwijls vragen over deze dieptepunten. &nbsp;Deze manier van denken, in categoeri&euml;n van hoogte-en dieptepunten, vind ik zelf een beetje een "geponst denken". Een opvallende ervaring mag men niet gaan zien als hoogte-of dieptepunt, maar moet men aangrijpen om bij een volgende opdracht nog beter in te grijpen en naar voren te treden.&nbsp;</p> <p>Voor mij waren dieptepunten &nbsp;als schoppen tegen de schenen, die mij &nbsp;wakker hebben geschud en daar ben ik heel dankbaar om, ook al kwam het door &nbsp;tragische gebeurtenissen. Want had m'n eigen vader me niet uit de familiedrogisterij gegooid en had m'n latere baas van het drogisterij filiaal Idro mijn nieuwe eigen concept niet geweigerd, dan stond mijn zaak <em>dm-drogerie markt</em> er vandaag niet. Dieptepunten kunnen dus omgezet worden in hoogtepunten, als je maar zelf durft initiatief te nemen.</p> <p>De vraag die we ons echter in zowel extreme goede of slechte momenten moeten stellen is : <em>kan ik de situatie aan, of ga ik eraan ten onder?&nbsp;</em>Medelijden hebben met jezelf blokkeert en werkt contra-productief. Integendeel, &nbsp;elk incident vereist juist enige creativiteit en voldoende creatieve kracht om adequaat om te gaan met kritische situaties en om ze te beheersen. Als dat lukt, dan bevordert het zelfvertrouwen, authenticiteit, zelfontpooiing en durf tot initiatief. Moeilijke situaties bieden daarom, voor diegenen die ze als uitdaging zien, ook altijd wel iets goeds. Dat is &nbsp;geldig voor alles wat we ondernemen.</p> <p>Wat voor de ondernemer in een bedrijf telt, telt ook voor de maatschappij, en telt voor elk van ons persoonlijk. Jullie allemaal, beste lezers, &nbsp;wens ik van harte toe dat jullie elke situatie - en ook je persoonlijke hoogte-en dieptepunten - gebruiken als impuls om de dingen te doen die moeten gedaan worden.</p> <p>G&ouml;tz Werner</p> <p><a href="http://www.unternimm-die-zukunft.de/media/medialibrary/2014/05/kolumne_ausgabe_mai14.pdf" target="_blank">http://www.unternimm-die-zukunft.de/media/medialibrary/2014/05/kolumne_ausgabe_mai14.pdf</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>Vrije vertaling door Christina Lambrecht - 8 Mei 2014</p> <p>&nbsp;</p></div> <br /> <img src="/image/references/20140702_122778854653b3f9767268a.jpg" /> Tue, 01 Jul 2014 17:23:31 +0200Waarom we iedereen gratis geld moeten gevenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/waarom-we-iedereen-gratis-geld-moeten-gevenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/waarom-we-iedereen-gratis-geld-moeten-geven <div><p>Als je mensen zomaar geld geeft dan doen ze niks meer, denken we vaak. Maar een berg aan wetenschappelijk onderzoek wijst inmiddels het tegendeel uit: gratis geld helpt. Het is tijd voor een radicale hervorming van de verzorgingsstaat.</p> <p><span>Londen, mei 2009. Een klein experiment met dertien daklozen gaat van start. Het zijn straatveteranen, stuk voor stuk. Sommigen slapen al meer dan veertig jaar op de koude stenen van <em>The Square Mile</em>, het financi&euml;le hart van de wereld. Hun verblijf is niet goedkoop. Politie, justitie, zorg: het prijskaartje van de dertien onruststokers wordt op minstens 350.000 pond geschat. Ieder jaar weer.</span></p> <p>Het kan zo niet langer weet Broadway, een lokale hulporganisatie. Dat voorjaar heeft ze een radicaal besluit genomen. Voortaan krijgen de dertien topzwervers van <em>The City</em> een exclusieve behandeling. Voor hen geldt niet langer het dagmenu van voedselbonnen, gaarkeukens en opvang. Nee, er komt een drastische bail-out, in &eacute;&eacute;n klap, en dat op kosten van de belastingbetaler.</p> <p>Voortaan krijgen de zwervers gewoon gratis geld.</p> <p>Om precies te zijn: 3.000 pond. Handje contantje, zonder er iets voor terug te hoeven doen. De mannen mogen zelf weten waar ze hun centen aan besteden; de begeleiding is geheel vrijblijvend. Er zijn geen verplichtingen, er worden geen vervelende vragen gesteld. De enige vraag die de zwervers moeten beantwoorden, luidt:</p> <p>Wat denk je zelf dat goed voor je is?</p> <h2>Een cursus tuinieren</h2> <p>&lsquo;Toen het begon had ik geen grote verwachtingen&rsquo;, herinnerde een hulpverlener zich later.</p> <p>Maar de wensen van de zwervers bleken alleszins bescheiden. Een telefoon, een paspoort, een woordenboek, een gehoorapparaat &ndash; ieder had zo zijn eigen idee&euml;n over wat het beste voor hem was. Geen van de mannen verspilde zijn geld aan drank, drugs of gokken. Sterker nog, de meesten waren overdreven zuinig op hun centen. Na een jaar was er gemiddeld slechts 800 pond uitgegeven.</p> <p>Neem Simon, die al twintig jaar aan de hero&iuml;ne zat. De 3000 pond zette zijn leven op zijn kop. Simon kickte af en begon een cursus tuinieren. &lsquo;Om de een of andere reden, voor het eerst in mijn leven, klopte alles&rsquo;, zei hij later. &lsquo;Ik ben begonnen voor mezelf te zorgen, met wassen en scheren. Ik denk dat ik terugga naar huis. Ik heb twee kinderen.&rsquo;</p> <p>Een jaar nadat het experiment was begonnen, hadden elf van de dertien een dak boven het hoofd. Ze accepteerden opvang, volgden cursussen, leerden koken, kickten af, bezochten hun familie en maakten plannen voor de toekomst. &lsquo;Ik was gek op de kou&rsquo;, herinnerde een van de daklozen zich. &lsquo;Nu heb ik er een hekel aan.&rsquo;</p> <p>Na tientallen jaren van vruchteloos duwen, trekken, pamperen, bekeuren, vervolgen en verzorgen waren er elf notoire zwervers, eindelijk, van de straat gehaald.</p> <p>Kosten? 50.000 pond per jaar, inclusief het loon van de hulpverleners. Dat wil zeggen: er waren niet alleen elf mensen geholpen, er was ook bezuinigd met een factor zeven. Zelfs het zakenblad <em>The Economist</em> concludeerde: &lsquo;De effici&euml;ntste manier om geld te besteden aan daklozen is het ze gewoon geven.&rsquo;&nbsp;</p> <h2>Sinterklaas bestaat</h2> <p>Armen kunnen niet met geld omgaan, denken we vaak. Ze zullen het wel aan hamburgers en Lidl-bier besteden, in plaats van fruit en onderwijs. En dus hebben we allerlei vernuftige hulpprogramma&rsquo;s opgetuigd, met stapels formulieren, registratiesystemen en een leger aan controleurs. Zeker sinds de crisis is uitgebroken barst het van de initiatieven om fraude met toeslagen en uitkeringen aan te pakken.</p> <p>&lsquo;Je moet werken voor je geld&rsquo;, is de achterliggende gedachte. De sociale zekerheid is in de afgelopen jaren steeds meer op de arbeidsmarkt afgestemd. Van &lsquo;welfare&rsquo; naar &lsquo;workfare&rsquo; heet het ook wel: verplicht solliciteren, meedoen aan re-integratietrajecten en aan de slag voor de gemeente. De onderliggende boodschap: gratis geld maakt mensen lui.</p> <p>Er is &eacute;&eacute;n kink in de kabel: arme mensen zijn niet lui.</p> <p>Maak kennis met Bernard Omondi. Jarenlang werkte hij als steenwerker in een groeve, ergens in het onherbergzame westen van Kenia. Bernard verdiende twee dollar per dag. Totdat, zomaar op een morgen, hij een merkwaardig sms&rsquo;je kreeg. De boodschap: gefeliciteerd, je krijgt vijfhonderd dollar - bijna een heel jaarsalaris.</p> <p>Een paar maanden later liep een journalist van <em>The New York Times</em> rond in het dorp van Bernard. Het was alsof de Postcodekanjer was gevallen en iedereen een lot had gekocht. Maar niemand had zijn geld opgezopen. Er waren huizen gerepareerd en bedrijfjes gestart. Bernard verdiende inmiddels zes tot negen dollar per dag met zijn nieuwe Bajai Boxer, een Indiase brommer waar hij passagiers mee rondreed.</p> <p>&lsquo;Wij leggen de keuze in de handen van de armen&rsquo;, vertelt Michael Faye, oprichter van de achterliggende organisatie GiveDirectly. &lsquo;De waarheid is dat ik meestal geen idee heb wat de armen nodig hebben.&rsquo; Toen Google zijn data had bekeken doneerde het direct 2,5 miljoen dollar.&nbsp;</p> <p>Bernard en zijn dorpsgenoten zijn allang niet meer de enige geluksvogels. In 2008 besloot de regering van Oeganda een kleine 400 dollar uit te keren aan bijna 12.000 jongeren tussen de 16 en 35 jaar. Gewoon gratis geld &ndash; geen gezeur, geen gezeik. De resultaten, vier jaar later, waren verbluffend. Doordat de jongeren hadden geinvesteerd in hun eigen scholing en bedrijfjes, waren hun inkomens met bijna 50 procent gestegen. De kans op een baan was met meer dan 60 procent toegenomen.</p> <p>Een ander Oegandees programma gaf 150 dollar aan 1.800 arme vrouwen in het noorden van het land. Ook hier schoten de inkomens omhoog. Vrouwen die werden begeleid door een hulpverlener gingen er iets meer op vooruit, maar onderzoekers berekenden later dat het nog effectiever zou zijn geweest om ook het salaris van de hulpverlener gewoon uit te keren.</p> <p>Studies van over de hele wereld wijzen het inmiddels uit: gratis geld helpt. Er is al een verband aangetoond met minder criminaliteit, minder ongelijkheid, minder kindersterfte, minder ondervoeding, minder tienerzwangerschappen, minder gespijbel, betere schoolprestaties, hogere economische groei en emancipatie.<span> </span> &lsquo;De belangrijkste reden dat mensen arm zijn, is dat ze niet genoeg geld hebben&rsquo;, merkt ontwikkelingseconoom Charles Kenny droogjes op. &lsquo;Het zou dan ook geen grote verrassing moeten zijn dat het geven van geld een uitstekende manier is om dat probleem te verhelpen.&rsquo;</p> <p>In het boek <em>Just Give Money to the Poor</em> (2010) geven onderzoekers van de OESO (de denktank van rijke landen) talloze voorbeelden van succesvol strooien met geld. In Namibi&euml; vlogen de ondervoeding (min 25 procent), criminaliteit (min 42 procent) en het spijbelen (van 40 naar bijna 0 procent) omlaag. In Malawi knalde het schoolbezoek van meisjes en vrouwen met 40 procent omhoog, waarbij het niet uitmaakte of er wel of geen voorwaarden werden gesteld.</p> <p>Van Brazili&euml; tot India, van Mexico tot Zuid-Afrika: gratis-geldprogramma&rsquo;s hebben in de afgelopen tien jaar een enorme opmars doorgemaakt. Toen in 2000 de Millenniumdoelstellingen werden geformuleerd, werden de programma&rsquo;s nog niet eens genoemd. Maar nu bereikt het geld meer dan 110 miljoen families in minstens 45 landen.</p> <p>De OESO-onderzoekers sommen de voordelen op: (1) huishoudens maken goed gebruik van het geld, (2) de armoede neemt af, (3) er zijn veel langetermijnvoordelen qua inkomen, gezondheid en belastingopbrengsten, (4) er wordt niet minder door gewerkt, en (5) de programma's zijn goedkoper dan de alternatieven.&nbsp;</p> <p>Waarom zouden we dure blanke mensen in SUV&rsquo;s sturen als we het geld ook gewoon kunnen overmaken? Dan blijft er niets aan de strijkstok van corrupte ambtenaren hangen. En gratis geld stimuleert de hele economie: er wordt meer gekocht, wat de werkgelegenheid doet groeien en de inkomens doet stijgen. In Zuid-Afrika werken de huishoudens die steun krijgen zelfs harder dan de huishoudens zonder steun. Verklaring: ze hebben meer ruimte om in hun eigen bedrijfjes te investeren.</p> <p>&lsquo;Armoede gaat om een gebrek aan cash. Het is geen kwestie van domheid,&rsquo; verzucht Joseph Hanlon, een van de auteurs. &lsquo;Je kunt jezelf niet aan je eigen haren uit het moeras trekken als je kaal bent.&rsquo;</p> <h2>De utopie</h2> <p><span>Gratis geld: het is geopperd door enkele van de grootste denkers uit de geschiedenis. Thomas More droomde ervan in zijn beroemde </span><em>Utopia</em><span> (1516). </span><abbr title="Onder andere: Thomas Paine, John Stuart Mill, H.G. Wells, George Bernard Shaw, John Kenneth Galbraith, Jan Tinbergen, Martin Luther King en Bertrand Russell. En trouwens: nergens is er zo intensief over gedebatteerd als in Nederland. Partijen zo divers als PvdA, VVD, GroenLinks en D66 hebben erover nagedacht. Het Centraal Planbureau heeft het doorgerekend en halverwege de jaren tachtig adviseerde de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid het in de praktijk te brengen.">Talloze economen en filosofen,&nbsp;</abbr><span>vaak ook Nobelprijswinnaars, zouden volgen. Onder de voorstanders bevonden zich linkse &eacute;n rechtse denkers. Zelfs de grondleggers van het neoliberalisme, Friedrich Hayek en Milton Friedman, hebben ervoor gepleit. Artikel 25 van de </span><em>Universele verklaring van de rechten van de mens</em><span> (1948) verwijst er direct naar.</span></p> <p>Het basisinkomen.</p> <p><span>En dan niet slechts voor een paar jaar, alleen in ontwikkelingslanden of louter voor de armen, maar gewoon, gratis geld als mensenrecht voor iedereen. </span>Noem het: &lsquo;de kapitalistische weg naar het <abbr title="De typering is van Philippe van Parijs, een Vlaamse filosoof.">communisme'.&nbsp;</abbr>Een maandelijkse toelage, genoeg om van te leven, zonder er iets voor te hoeven doen. Niemand die controleert of je het goed besteedt, niemand die zich afvraagt of je er wel recht op hebt. Geen wirwar aan toeslagen, uitkeringen en aftrekposten (met torenhoge uitvoeringskosten), maar hoogstens een extra toelage voor ouderen, werklozen en arbeidsongeschikten.</p> <p>Het basisinkomen - het is een idee wiens tijd gekomen is.</p> <h2>Mincome, Canada</h2> <p>Op de zolder van een pakhuis in Winnipeg, Canada, liggen 1.800 dozen te verstoffen. Het zijn dozen vol met data &ndash; grafieken, tabellen, verslagen en interviews &ndash; over een van de meest fascinerende sociale experimenten uit de naoorlogse geschiedenis: Mincome.</p> <p>Evelyn Forget, professor aan de universiteit van Manitoba, hoorde ervan in 2004. Vijf jaar lang probeerde ze het Canadese Nationaal Archief zover te krijgen haar toegang te verschaffen. In 2009 was het zover. Toen Forget de zolder betrad kon ze haar ogen nauwelijks geloven &ndash; hier lag een schat aan informatie over precies dat idee waar Thomas More, vijfhonderd jaar eerder, van had gedroomd.</p> <p>Een van de bijna duizend interviews die in de dozen lag te verstoffen, was met Hugh en Doreen Henderson. Vijfendertig jaar geleden, toen het experiment begon, was hij conci&euml;rge op een middelbare school en zorgde zij voor de twee kinderen thuis. Het leven van de familie Henderson was niet makkelijk. Doreen had een moestuin en hield kippen om genoeg voedsel op de plank te krijgen. Iedere dollar werd twee keer omgedraaid.&nbsp;</p> <p>Maar op een dag stonden twee mannen, strak in pak, voor de deur. &lsquo;We moesten een paar formulieren invullen en ze wilden een kijkje nemen in ons huishoudboekje&rsquo;, herinnerde Doreen zich later. Vanaf dat moment waren de geldzorgen in huize Henderson verleden tijd. Hugh en Doreen werden ingeschreven voor Mincome &ndash; het eerste grote sociale experiment in Canada en het grootste experiment met een basisinkomen dat de wereld ooit heeft gezien.</p> <p>In maart 1973 had de gouverneur van de provincie besloten er 17 miljoen dollar voor uit te trekken. Als locatie koos hij Dauphin, een klein stadje met 13.000 inwoners ten noordwesten van Winnipeg. In de lente van het volgende jaar trok er een leger van onderzoekers naartoe. Economen hielden nauwgezet bij of de inwoners minder gingen werken, sociologen onderzochten het effect op het gezinsleven en antropologen nestelden zich in de gemeenschap om van dichtbij te zien hoe de inwoners zouden reageren.</p> <p>Iedereen kreeg recht op een basisinkomen dat moest voorkomen dat wie dan ook onder de armoedegrens zou zakken. In de praktijk betekende het dat bij 30 procent van de inwoners, duizend gezinnen in totaal, iedere maand een cheque op de deurmat viel. Voor een gezin van vijf ging het om, omgerekend naar vandaag, 18.000 dollar per jaar. <em>No questions asked. </em></p> <p>Vier jaren verstreken toen verkiezingen roet in het eten gooiden.</p> <p>Een nieuwe, conservatieve regering kwam aan de macht in Canada. Deze zag weinig heil in het kostbare experiment. Nogal problematisch, daar drie kwart door de nationale overheid werd gefinancierd. Toen duidelijk was dat er zelfs geen geld meer was voor een analyse van de resultaten, besloten de onderzoekers het experiment in 1.800 dozen te begraven.</p> <p>De teleurstelling was groot in Dauphin. Bij de start in 1974 werd Mincome nog gezien als een proef die spoedig nationaal zou worden uitgerold. Maar nu leek het in vergetelheid op te gaan. &lsquo;Politici die ertegen waren wilden geen geld meer besteden aan een analyse die zou bewijzen wat ze al dachten te weten: dat het niet had gewerkt,&rsquo; herinnerde een van de onderzoekers zich later. &lsquo;En zij die voor Mincome waren, maakten zich zorgen dat de analyse slecht zou uitpakken. Dan zouden ze nog een paar miljoen hebben verspild en zich nog meer schamen.&rsquo;</p> <p>Toen professor Forget voor het eerst van Mincome hoorde, wist niemand hoe het experiment echt had uitgepakt. Maar het toeval wilde dat in 1970 ook Medicare &ndash; de nationale zorgverzekering &ndash; was ingevoerd. Deze archieven gaven Forget een schat aan data om Dauphin met omliggende steden en andere controlegroepen te vergelijken. Drie jaar lang liet ze allerlei statistische formules los op de gegevens. En wat ze ook deed - steeds kwam ze tot dezelfde conclusie.</p> <p>Mincome was een overweldigend succes.</p> <h2>Van experiment naar wet</h2> <p>&lsquo;Politici vreesden dat mensen zouden stoppen met werken en grote gezinnen zouden krijgen om hun inkomen op te krikken', vertelt Forget.&nbsp;</p> <p>Maar het tegendeel gebeurde. Jongeren trouwden later en het geboortecijfer daalde. Hun schoolprestaties verbeterden aanzienlijk: het &lsquo;Mincome-cohort&rsquo; studeerde beter en sneller. Het totaal aantal arbeidsuren daalde uiteindelijk met slechts 13 procent. Kostwinners gingen nauwelijks minder werken, vrouwen gebruikten het basisinkomen voor een paar maanden zwangerschapsverlof en jongeren voor een langere studietijd.</p> <p>Forgets meest opzienbarende ontdekking: het ziekenhuisbezoek nam met maar liefst 8,5 procent af. Een immense bezuiniging - in Nederland zou het nu minstens zeven miljard euro per jaar opleveren. Na een paar jaar was er ook minder huiselijk geweld en waren er veel minder psychische problemen. Mincome maakte de hele stad gezonder. Forget zag het basisinkomen doorwerken tot in de generaties erna, zowel qua inkomen als gezondheid.</p> <p>Dauphin, de stad zonder armoede, was een van de vijf Noord-Amerikaanse experimenten met een basisinkomen. In de VS waren er al vier aan vooraf gegaan. Maar weinig mensen weten dat het in de jaren zestig weinig had gescheeld of de VS zou nu een minstens zo stevig sociaal vangnet hebben gehad als de meeste Europese landen. In 1964 riep president Lyndon B. Johnson zelfs de &lsquo;oorlog tegen armoede&rsquo; uit. Zowel Democraten als Republikeinen wilden de sociale zekerheid fundamenteel hervormen. En daarvoor moest natuurlijk eerst worden ge&euml;xperimenteerd.</p> <p>Tientallen miljoenen werden beschikbaar gesteld voor de basisinkomens van bijna 10.000 gezinnen in Pennsylvania, Indiana, North Carolina, Seattle en Denver. Het waren de eerste grote sociale experimenten waarbij onderscheid werd gemaakt tussen de experimentele groep en de controlegroep. De onderzoekers wilden antwoord op drie vragen. Gaan mensen veel minder werken? Wordt het programma daardoor onbetaalbaar? En zou het dan ook politiek onhaalbaar zijn?</p> <p>Het werd twee keer nee, en &eacute;&eacute;n keer ja.</p> <p>De daling van het aantal arbeidsuren was overal beperkt. &lsquo;Ik heb niemand gevonden die, zodra hij de beurs kreeg, zijn baan opzegde en thuis op de bank ging zitten&rsquo;, herinnerde een onderzoeker zich later. Per gezin ging het om een afname van 9 procent, waarbij net als in Dauphin vooral vrouwen met jonge kinderen en twintigers minder gingen werken.</p> <p>&lsquo;De afname werd gecompenseerd door andere nuttige activiteiten, zoals het zoeken naar een betere baan of werk in het huishouden,&rsquo; lezen we in het eindrapport van het experiment in Seattle. Een moeder die de middelbare school nooit had afgemaakt haalde een bachelor psychologie en vond een baan als onderzoeker. Een andere vrouw nam acteerlessen, terwijl haar man ging componeren. &lsquo;We zijn nu zelfvoorzienende artiesten&rsquo;, vertelden ze de onderzoekers. Overal verbeterden de schoolprestaties: er werden betere cijfers gescoord en de uitval nam af. Ook de voeding en gezondheid verbeterde - zo werden baby&rsquo;s zwaarder bij geboorte.</p> <p>Even leek het alsof het basisinkomen een goede kans zou maken in Washington.</p> <p>&lsquo;EEN RADICALE HERVORMING VAN DE SOCIALE ZEKERHEID KOMT DOOR HET HUIS VAN AFGEVAARDIGDEN,&rsquo; kopte <em>The New York Times</em> op 16 april 1970. President Nixons plan voor een bescheiden basisinkomen had een overgrote meerderheid behaald. Maar in de Senaat sloeg de twijfel toe. &lsquo;Dit is de duurste sociale wetgeving waar we het ooit over hebben gehad,&rsquo; zei een van de senatoren.</p> <p>En dan was er nog die fatale ontdekking: het aantal echtscheidingen in Seattle was met meer dan 50 procent gestegen. Al snel was er weinig interesse meer in de overige resultaten - een basisinkomen zou vrouwen veel te onafhankelijk maken. De wet werd maandenlang heen en weer gestuurd tussen de Senaat en het Witte Huis en verdween uiteindelijk in de prullenbak.</p> <p>Nadere analyse, twintig jaar later, wees uit dat er een statistisch foutje was gemaakt. In werkelijkheid was het aantal echtscheidingen gelijk gebleven.</p> <h2>Futiel, gevaarlijk en pervers</h2> <p>&lsquo;It Can Be Done! Het overwinnen van de armoede in de VS voor 1976,&rsquo; had James Tobin, de latere Nobelprijswinnaar, in 1967 nog geschreven. Bijna tachtig procent van de Amerikanen was toen voor invoering van een basisinkomen. Maar jaren later schamperde Ronald Reagan: &lsquo;In de jaren zestig vochten we een oorlog tegen de armoede. En de armoede won.&rsquo;</p> <p>Mijlpalen van beschaving worden aanvankelijk altijd als een utopie beschouwd. Albert Hirschman, een van de grootste sociologen van de vorige eeuw, schreef dat utopie&euml;n in eerste instantie op drie gronden worden bestreden: <em>futiliteit</em> (het kan niet), <em>gevaar</em> (de risico&rsquo;s zijn te groot) en <em>perversiteit</em> (het ontaardt in zijn tegendeel).</p> <p>Maar Hirschman schreef ook dat utopie&euml;n, kort na invoering, vaak als doodnormaal worden beschouwd.</p> <p>Niet zo heel lang geleden was democratie nog een grandioze utopie. Menig denker, of het nu de radicale filosoof Plato (427-347 v.C.) of de conservatieve graaf Joseph de Maistre (1758-1823) was, vreesde dat het volk er te dom voor was, dat het levensgevaarlijk zou zijn en dat de &lsquo;generale wil&rsquo; al snel in de wil van een of andere generaal zou ontaarden. Vergelijk dat eens met het basisinkomen. Het zou futiel zijn omdat we het niet kunnen betalen, gevaarlijk omdat mensen zouden stoppen met werken en pervers omdat we alleen maar harder zouden moeten werken om de troep ervan op te ruimen.</p> <p>Maar wacht even.</p> <p><strong>Futiel?</strong> We zijn voor het eerst in de geschiedenis rijk genoeg om een stevig basisinkomen te financieren. Het bureaucratische toeslagencircus en het controleapparaat dat uitkeringstrekkers koste wat kost in laagproductieve baantjes wil dwingen, kunnen de prullenbak in. De hele wirwar aan aftrekposten is niet meer nodig. Verdere financiering zou uit (hogere) belastingen op vermogen, vervuiling, kapitaalstromen en consumptie kunnen komen.</p> <p>Reken even mee. Nederland heeft 16,8 miljoen inwoners. Het CBS zet de armoedegrens op 960 euro, wat een mooi basisinkomen zou zijn. Een simpele rekensom leert dat de universele variant 193,5 miljard euro op jaarbasis zou kosten - ongeveer 30 procent van het bbp. Dat is een astronomisch bedrag. Maar bedenk: de overheid beheerst nu al meer dan de helft van het bbp. En dan zijn de kosten van alle vrijstellingen, aftrekposten en heffingskortingen nog niet eens meegerekend (in 2010: 58,7 miljard). Alleen al de hypotheekrenteaftrek kost 14 miljard per jaar.</p> <p>Natuurlijk zou de variant die in Canada is uitgeprobeerd - gratis geld als recht voor arme mensen - veel goedkoper zijn. Het uitroeien van de Nederlandse armoede (onder ongeveer 1 miljoen mensen) zou maar een paar miljard hoeven te kosten. Maar toch: een systeem dat alleen de armen helpt, bevestigt de scheiding tussen hen en de rest van de samenleving. &lsquo;A policy for the poor is a poor policy&rsquo;, schreef Richard Titmuss, de grote theoreticus van de Britse verzorgingsstaat. Een universeel basisinkomen kan daarentegen op een breed draagvlak rekenen - iedereen heeft er immers baat bij.&nbsp;</p> <p><strong>Gevaarlijk?</strong> We zouden inderdaad iets minder gaan werken, maar dat is ook de bedoeling. Alleen een kleine groep van kunstenaars en schrijvers (&lsquo;al diegenen die de maatschappij veracht als ze leven, en eert als ze dood zijn&rsquo; &ndash; Bertrand Russell) zou wellicht ophouden met betaald werk. Er is overweldigend bewijs dat verreweg de meeste mensen, basisinkomen of niet, willen werken. Werkloosheid maakt erg ongelukkig.</p> <p>Een van de charmes van het basisinkomen is dat het de &lsquo;werkende armen&rsquo;, die beter af zijn met een uitkering, stimuleert een baan te zoeken. Ze kunnen er alleen maar op vooruit gaan; het basisinkomen is onvoorwaardelijk. Nu groeit de koopkracht van een bijstandstrekker met slechts 3 procent als hij zijn handen uit de mouwen steekt, zo berekende het ministerie van Sociale Zaken onlangs nog.</p> <p>Ook het minimumloon zou kunnen worden afgeschaft, wat de werkgelegenheid aan de onderkant van de arbeidsmarkt goed zal doen. Ouderen zouden makkelijker aan de bak komen - omdat hun loon omlaag kan - en de totale arbeidsparticipatie gaat zo omhoog.</p> <p><strong>Pervers?</strong> Integendeel, in de afgelopen decennia is de sociale zekerheid juist ontaard in een pervers stelsel van sociale controle. Ambtenaren begluren bijstandstrekkers via Facebook om te controleren of ze hun geld wel goed besteden. Wee hun gebeente als ze ongeoorloofd vrijwilligerswerk doen. Er is een leger aan hulpverleners nodig om burgers door de jungle van aanvragen, voorbeschikkingen en terugvorderingsbeschikkingen te leiden. Vervolgens is er een leger aan controleurs aangesteld om deze fraudegevoelige papierwinkel in de gaten te houden.</p> <p>Dat wat vastigheid zou moeten bieden, de verzorgingsstaat, is steeds meer op wantrouwen en schaamte gestoeld. Onze succesvolste regeling daarentegen, de AOW, is een doodeenvoudig basisinkomen. Niet toevallig is de armoede nergens zo laag als onder senioren. En de uitvoeringskosten van de AOW bedragen nog geen half procent.&nbsp;</p> <p>&lsquo;Solidariteit als waarde verdwijnt waar je protocollen en procedures moet volgen, of formulieren moet invullen om je recht te krijgen&rsquo;, schreef de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling onlangs nog. Er zou meer ruimte moeten komen voor &lsquo;doorleefde solidariteit&rsquo; &ndash; iets waar politici vast ook op hopen als ze oproepen tot meer mantelzorg en 'samenredzaamheid'.</p> <p>Maar bedenk: een immens deel van al het werk is nu al onbetaald. Vrijwilligerswerk, zorg, opvoeden, het huishouden: de OESO schat de waarde op de helft van het bbp. Zonder meer inkomenszekerheid kunnen burgers niet nog meer tijd maken voor elkaar. Juist een basisinkomen zou dat oude ideaal, solidariteit, nieuw leven inblazen.</p> <h2>(Gratis) geld maakt gelukkig</h2> <p>De diagnose is al vaker gemaakt.</p> <p>We zitten opgescheept met een verzorgingsstaat uit een vervlogen tijdperk, toen de man nog de kostwinner was en hij een leven lang bij &eacute;&eacute;n bedrijf kon blijven. Het pensioenstelsel en de ontslagbescherming zijn nog altijd gericht op de geluksvogels met een vaste baan, de sociale zekerheid leunt op de misvatting dat de economie genoeg banen cre&euml;ert en uitkeringen zijn vaak geen trampoline, maar een valkuil.</p> <p>Nog niet eerder is de tijd zo rijp geweest voor de invoering van een universeel, onvoorwaardelijk basisinkomen. Vergrijzing stelt ons voor de taak ouderen zo lang mogelijk erbij te houden. Flexibilisering betekent dat we meer zekerheid moeten cre&euml;ren. Globalisering zorgt ervoor dat de lonen van de middenklasse steeds verder worden uitgehold. De emancipatie van vrouwen wordt pas voltooid als ze een grotere financi&euml;le onafhankelijkheid verwerven. De groeiende kloof tussen hoog- en laagopgeleid betekent dat we de laatsten extra moeten ondersteunen. En de opkomst van robots zou zelfs hoogopgeleiden hun baan kunnen kosten.</p> <p>Het doet denken aan een apocrief verhaal uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Henry Ford II gaf een rondleiding aan vakbondsleider Walter Reuther in een nieuwe, geautomatiseerde fabriek. Hij grapte: &lsquo;Walter, hoe ga je er voor zorgen dat die robots hun contributie betalen?&rsquo;</p> <p>Reuther twijfelde geen moment. &lsquo;Henry, hoe ga je ervoor zorgen dat ze je auto&rsquo;s willen kopen?&rsquo;</p> <p>Ook een wereld waar de lonen niet langer stijgen heeft consumenten nodig. In de afgelopen decennia is de koopkracht van de middenklasse op peil gehouden door te lenen, te lenen en nog eens te lenen. Dat kan zo niet langer, weten we inmiddels. De oude, calvinistische reflex (&lsquo;je moet werken voor je geld&rsquo;) is een vrijbrief voor ongelijkheid geworden.&nbsp;</p> <p>Natuurlijk, het lukraak invoeren van een peperduur basisinkomen zou rampzalig uitpakken. Iedere utopie begint in het klein, met experimenten die de wereld langzaam doen kantelen, zoals een paar jaar geleden bij de daklozen van <em>The City</em>. Een van de hulpverleners vertelde toen: &lsquo;Het is moeilijk om van de ene op de andere dag de manier te veranderen waarop je een probleem ziet. Maar nu hebben we de kans gekregen om anders te praten, anders te denken...&rsquo;</p> <p>Zo begint alle vooruitgang.&nbsp;</p> <p>Bron waar u extra bijlagen en voetnoten kan raadplegen: <a href="https://decorrespondent.nl/10/waarom-we-iedereen-gratis-geld-moeten-geven/384450-0b1c02bd">www. decorrespondent.nl</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><br /><br /></p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p></div> <br /> <img src="/image/references/20140702_15215345653b3f9ec55572.jpg" /> Tue, 01 Jul 2014 16:08:26 +0200Luc Vinckx (Vivant) wint de prijs voor "het beste idee" in de wedstrijd "eenideeperdag" van Flanders DChttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/luc-vinckx-vivant-wint-de-prijs-voor-het-beste-idee-in-de-wedstrijd-eenideeperdag-van-flanders-dchttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/luc-vinckx-vivant-wint-de-prijs-voor-het-beste-idee-in-de-wedstrijd-eenideeperdag-van-flanders-dc <div><p class="rls-title"><span style="font-size: 12px; font-weight: normal;">Eenideeperdag 2014 is een idee&euml;nwedstrijd waarmee Flanders DC de aandacht wil vestigen op het belang van innovatie en creativiteit in onze economie. De wedstrijd klopte af op meer dan 5000 idee&euml;n. Uit al deze idee&euml;n werd &nbsp;Luc Vinckx als winnaar uitgekozen door de jury met zijn Groentenkot of het gezonde fastfoodalternatief.&nbsp;</span></p> <p><span style="font-size: 12px; font-weight: normal;">Lees hier het volledige artikel van de website van <a href="http://flanders-dc.prezly.com/groentenkot-is-het-winnend-idee-van-eenideeperdag-2014?utm_source=email&amp;utm_medium=campaign&amp;utm_id=5168085">Flanders DC</a>.</span></p> <p>Luc Vinckx werd ook ge&iuml;nterviewd door Radio2, waar hij -vanaf de 24ste minuut- verwijst naar het basisinkomen als enabler om werklozen aan de slag te krijgen als zelfstandige, met een behoorlijke sociale bescherming. Beluister <a href="http://www.radio2.be/inspecteur-decaluwe/sos-idee">hier</a> het volledige radio-interview.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p></div> <br /> <img src="/image/references/20140702_95765842453b3f78cc704d.jpg" /> Tue, 01 Jul 2014 15:49:39 +0200Afgelopen verkiezingenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/afgelopen-verkiezingenhttp://www.vivant.org/nl/nieuws/d/detail/afgelopen-verkiezingen <div><p>Tijdens de afgelopen verkiezingen behaalde Vivant 2 zetels in de Oostkantons. Michael Balter en Linda Nix mogen zetelen in het Parlement van de Duitstalige gemeenschap voor Vivant.&nbsp;</p> <p>In Vlaanderen is Vivant een beweging geworden en kan Vivant niet als aparte partij meedoen aan de verkiezingen. Nele Lijnen probeert er het gedachtengoed van Vivant verder te verspreiden via Open Vld. Nele Lijnen, die eerst Senator was, mag nu zetelen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.&nbsp;</p> <p>Bekijk <a href="http://verkiezingen2014.belgium.be/nl/rdg/preferred/preferred_DEG63023_12000034.html">hier</a> de verkiezingsresultaten.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p></div> <br /> <img src="/image/references/20140702_54223629953b3f84ae1242.jpg" /> Tue, 01 Jul 2014 15:36:29 +0200