Toon alles / Verberg alles

Als burger heb ik toch een beetje mijn bedenkingen over de lichtjes schijnheilige opstelling (en het elkaar de zwarte piet toeschuiven) van de hedendaagse politieke klasse naar aanleiding van de gebeurtenissen in Antwerpen.

Vivant gelijk te stellen met de andere politieke partijen is wat overdreven, gezien wij nog maar een zevental jaren bestaan.

Het is niet leuk, om als Vivant mee beschoten te worden als verantwoordelijk, terwijl men ons nog nooit enige verantwoordelijkheid gegeven heeft!

Temeer omdat wij wél met oplossingen komen.

Oplossingen die zich situeren in een betere sociale zekerheid (lees basisinkomen en een gelijke ziekteverzekering voor iedereen), in een beter draaiende economie (lees ruime halvering van de loonkost door de verschuiving van loonbelasting naar consumptiebelasting, zonder dat de producten duurder worden). Meer werk en goede sociale zekerheid betekent minder verveling en minder misdaad. Oplossingen die zich situeren in meer inspraak: Vivant wil bindende referenda op volksinitiatief. Zodat je de politici echt kan terugfluiten of bv de wetgeving laten aansluiten aan de werkelijke wensen van de bevolking!

Ook zijn wij allang voorstanders van een efficientere werking van het gerecht . Wij willen enkel wetten voor die dingen waar dat écht noodzakelijk is maar die dan ook toegepast worden. Veiligheid is geen discussiepunt, dat is een recht (of moet dat zijn) in onze rechtsstaat .

Zo is het niet te taak van de staat om bv ongezond gedrag te verbieden (zolang dat niet de gezondheid van een derde schaadt). De staat moet zich daar enkel als raadgever - voorlichter opstellen. Het is ook niet de taak van de staat om de ouders te vervangen. Ouders zijn zelf verantwoordelijk voor het gedrag van hun kinderen.

Wat is uw standpunt over de drugswet?

Anders dan de meeste partijen, willen wij niet over vanalles en nogwat een eenduidig standpunt innemen.

Vivanters hebben als gemeenschappelijk streven het streven naar welzijn, waarvoor de manier enerzijds in meer democratie ligt, door invoering van het bindend referendum, en zoveel mogelijk individuele vrijheid, en anderzijds in de combinatie van het verschuiving van belasting op arbeid naar belasting op consumptie, en het invoeren van een onvoorwaardelijk basisinkomen.

In het geval van druggebruik zit er dus toch een houvast in ons programma: wij zijn voor een zo groot mogelijke individuele vrijheid. Dat impliceert de vrijheid om jezelf stuk te maken, en dus om drugs te gebruiken. Jouw vrijheid stopt pas waar die van een ander begint. Je mag dus bv geen diefstal plegen om geld 'te vinden' om aan drugs te geraken, of geen 'overlast' veroorzaken (bv door stoned op de stoep te liggen).

De rol van de staat is dan veeleer een rol van voorlichting. Het moet voor iedereen duidelijk zijn welke gevolgen welke drugs hebben. Verder moet de staat de nodige kansen op verzorging bieden (denk aan afkickcentra...)

Het uit de criminaliteit halen van druggebruik zou trouwens voor gebruikers de drempel om zich te laten helpen verlagen. Want nu is de druggebruiker (of handelaar, zelfs van drugs waarvan we het gebruik tolereren) crimineel en dus strafbaar. En zoek in die omstandigheden maar eens hulp...

Ik geloof trouwens niet erg in de stepping stone theorie. Het is een dooddoener dat iedere harddrugsgebruiker met een lichte softdrug begonnen is (dat is de evidentie zelf). Elke alcolieker begon ook met een eerste slokje... Maar slechts weinigen evolueren van die eerste slok naar een probleemgeval. Of willen we ook het drinken van bier of wijn... verbieden? Wij alvast niet!

Is publiek- private samenwerking voor het gevangeniswezen nog toekomstmuziek of realiteit van morgen?

Anders dan de meeste partijen, willen wij niet over vanalles en nogwat een éénduidig standpunt innemen. Voor ons is immers de democratische werking van het parlement (waarin individuele mensen zitten) en een terugfluitmechanisme door de bevolking (bindende referenda op volksinitiatief) cruciaal.

Verder zijn we gedreven vanuit een zo groot mogelijk drang naar individuele vrijheid.

Wat de samenwerking tussen publieke en privé rond gevangenissen betreft, moet er ook zoveel mogelijk vrijheid zijn (niet letterlijk te nemen voor de gevangenen!!).

Dat betekent (en hier geef ik mijn persoonlijke mening!) dat zulke samenwerking zeker een interessante piste is (zelfs privé-gevangenissen moeten kunnen, mits die aan een aantal vereisten voor de bewaking en de behandeling van de gedetineerde voldoen).

Nadelen - bedreigingen:

• Moeilijker te controleren
• Ongelijke behandeling van gevangenen (misschien kunnen de rijke gevangenen in een luxe-gevangenis waar ze zelf bijdragen...)

Voordelen - kansen:

• Kans om de kost van gevangenen te beperken
• Gevangenissen zouden ook mensen kunnen op de arbeidsmarkt plaatsen. Dit zou voor beiden geld kunnen opleveren, en voor de gevangene een grote kans om zich na zijn echte vrijlating goed te integreren.
• Gevangenissen zouden hun gevangenen kunnen uitbesteden aan privé-firma's, die voor een menging van straf en herintegratie werken.

Samenwerkingsvorm:

Ik zie allerlei mogelijkheden, die van concurrentie tot samenwerking gaan gaan, eventueel met uitbesteding van gevangenen aan privé-instanties (misschien een kans voor de 'bravere' gevangenen).

Alternatief:

De gevangenis kan zelf een actievere rol gaan spelen. Maar dit lijkt me minder aangewezen.

 

Wat denkt Vivant over het onveiligheidsgevoel in Antwerpen?

Het onveiligheidsgevoel is een draak met vele koppen.

Ik beperk me tot de voornaamste bron van onveiligheidsgevoel: misdaad. Misdaad bestrijd je door enerzijds de kansarmoede en verveling te bestrijden, en anderzijds door een kordate aanpak van misdadigers.

De kansarmoede haal je weg door:

• De woonbuurten op te fleuren. Dit geeft de mensen een beter gevoel, een gevoel dat ze meetellen.
• Betere woonbuurten in de stad zelf, zullen er ook voor zorgen dat daar niet enkel kans-armen meer wonen. Een gezonde mix van verschillende bevolkingsgroepen werkt integratie in de hand, omdat die b.v. door de spelende kinderen met mekaar in contact komen. Gettovorming moet voorkomen worden. Dit veronderstelt ook dat er voldoende speelplaatsen zijn, en duidelijke zone 30 gebieden, waar kinderen veilig op straat kunnen spelen.
• Het verkeer moet minder rommelig verlopen. Dit kan door heraanleg, en bv ook door afzetzones ('kiss and ride') bij alle scholen in te richten (dit voorkomt dubbel parkeren).
• Door de invoering van het basisinkomen en de verschuiving van loonbelasting naar consumptiebelasting, zou de loonkost ruimschoots halveren. Dit zal voor veel meer werk zorgen (vooral in de dienstensector). Dit geeft veel meer kansen aan alle bevolkingsgroepen om werk te vinden. Integratie verloopt vaak langs het werk (waar alweer verschillende bevolkingsgroepen op de werkvloer aan hetzelfde zeel trekken). De grote kans om werk te vinden zal meteen ook een grote stimulans zijn om opleidingen te volgen, veel meer dan de nu soms dreigend geheven vinger...
• Er moet meer, niet-storende arbeid, zichtbaar worden op straat. Dit kan gaan van diensten (poetsen...) tot open ateliers. Zorg ervoor dat de postbode opnieuw de tijd heeft om af en toe een praatje te maken, als een soort van straathoekwerker. Of, indien mogelijk, kunnen beide functies gecombineerd worden.
• Wonen moet betaalbaar zijn. We zouden kunnen normen vastleggen, die gekoppeld worden aan een maximaal vraagbare huurprijs.

Verder is een kordate aanpak van misdaad een must. En niet enkel van zware misdaden, maar in de eerste plaats ook van kleine misdaden. Een paar voorstellen:

• Vivant wil b.v. meer begeleiders op het openbaar vervoer (i.p.v. die weg te saneren).
• Meer blauw op straat. Dit veronderstelt zeker een uitbereiding van het politiekorps, en een drastische vermindering en automatisering van de administratie. Het bewijs van de misdaad moet bovengeschikt worden aan de ingewikkelde procedures. Vandaag de dag moet een agent veel te veel kennen (moet bijna zo goed zijn als een advocaat), veel te veel schijven, en komt die dus te weinig op straat. Ook moet de pakkans voor misdadigers (niet alleen voor hardrijders) verhogen. De moord en de inspanningen bij de moord in het Cetraal Station bewijzen dat we wel degelijk misdadigers kunnen vinden. Maar waarom wachten we op een moord. Een gewone diefstal moet met evenveel kracht worden aangepakt!
• Wijkagenten als vriend. Het is van belang, dat de mensen zich welkom voelen bij de politie. Een agent moet in de eerste plaats een vriend zijn, die goedlachs en op een positieve manier mensen helpt. En die ingrijpt wanneer er dan toch iets fout gaat. Samenwerking tussen de politie en burgers moet worden aangemoedigd.
• Er moet voldoende diversiteit bij het politiepersoneel zijn. Een goede mix van oudere en jongere collega's, van mannen en vrouwen, van autochtonen en allochtonen (zeker in 'probleembuurten'!).
• Seponeren kan niet! Elke vorm van criminaliteit moet consequent gestraft worden. De mate van de straf moet rekening houden met de mate van bewustzijn. Iemand die een bepaalde wet niet kent, en die dus onwetend overtreedt, kan niet op dezelfde manier gestraft worden als iemand die ze wel kent (bv omdat hij reeds verwittigd was).
• Camera's kunnen een goed hulpmiddel zijn, in zoverre de bevolking dit aanvaardt. We moeten de mensen doen inzien dat hun afkeer voor camera's niet terecht is. Gedragingen van mensen worden vaak opgevolgd via klantenkaarten, betaalkaarten e.d.

Dit was slechts een greep uit de voorstellen die wij hebben.

Toon alles / Verberg alles

Wat is uw standpunt in verband met migranten/allochtonen - integratie politiek (en uitwijsbeleid)?

Één van de problemen van ons huidige systeem met zwartwerk is juist dat het mee migranten aantrekt. Door het zwartwerk af te schaffen (de combinatie van afschaffen van arbeidsbelasting en basisinkomen) valt deze bron van inkomsten weg. Een deel van de stroom van inwijkelingen zou hierdoor verminderen... Verder geloof ik rotsvast dat werk hebben, de beste motor naar echte integratie is. Nu zou het Vivant systeem voor veel meer werkgelegenheid zorgen... en dus voor een betere integratie.

Overigens zitten we nu opgescheept met de gevolgen van het ontbreken van een doordachte immigratiepolitiek. De immigratie in Belgie is noch doordacht, noch het gevolg van een "politiek", buiten dan het zuiver financiele aspect van goedkope werkkrachten.

Bovendien zijn wij voorstander van de bindende volksraadpleging naar Zwitsers model. Het is dus de burger die in eerste instantie moet beslissen over immigratie en immigratiepolitiek en niet enkele politiekers en partijen.

Zo zien we bv dat in Zwitserland regelmatig het beleid over immigratie aan de bevolking wordt voorgelegd, hetzij op initiatief van de regering, hetzij op initiatief van de bevolking zelf. Daar bij referenda zowel de voor als tegenargumenten ruim besproken worden is het nog in het geheel niet zeker dat het "noodzakelijke immigratie" beleid, dat nu blijkbaar de enige zaligmakende weg is, wel gewenst wordt door de bevolking.

In Japan bv blijkt massale immigratie voor de bevolking niet aanvaardbaar en lijken andere scenario de bevolking beter te bevallen. In dat geval spreekt men van dalende bevolking, hogere productiviteit (méér automatisatie) zonder de sociale gevolgen van werkloosheid, hogere levensstandaard voor iedereen met minder milieubelastende gevolgen, enz..  Hier (in Belgie) wordt een bevolkingsdaling steeds als rampscenario voorgesteld, behalve als het gaat over de "wereldbevolking" of "derde wereldlanden", dus als de bevolking maar daalt op een ander is het ok, maar niet hier.

Overigens zou een, in eerste instantie bescheiden, Europees basisinkomen de economische migratiedruk al voor een heel stuk oplossen.

Wij zijn dus voorstander van het zo ruim mogelijk informeren van de bevolking, discussies tussen de belangengroepen en vooraanstaande wetenschappers, gevolgd door een bindende beslissing door de bevolking. Het zijn tenslotte de burgers die met de beslissing moeten leven.

Vindt uw partij dat er extra belang gehecht moet worden aan de participatie van allochtonen? Zo ja, waarom?

Onze partij is vooral van oordeel dat we de allochtonen beter moeten integreren. De rest komt dan vanzelf.

Om die integratie te bekomen, en om onze eigen levenskwaliteit te verhogen, moeten we ervoor zorgen dat wonen in onze steden weer echt aantrekkelijk wordt, en dat iedere wijk een gezondere mengeling wordt van autochtonen en allochtone bevolking. We hebben hiervoor een aantal concrete voorstellen uitgewerkt.

Verder zijn we van oordeel dat integratie vaak langs werk gebeurt. Dan is ons programma mooi meegenomen. Want door de invoering van het basisinkomen, gekoppeld aan het verschuiven van loonbelasting naar consumptiebelasting, zal de loonkost ruim halveren. En dit zal de werkgelegenheid sterk doen toenemen, en dus ook de kansen van de allochtonen sterk doen toenemen.

Positieve discriminatie kan hoogstens als tijdelijke maatregel gebruikt worden. We hebben geen niet-Europese bestuursleden. Wel toch even in de verf zetten, dat wij een Italiaanse immigrante hebben ingezet tijdens de Europese verkiezing (we waren de enige met een niet-belg op de lijst), die trouwens ook coördinator is in het hoofdstedelijk gewest.

Wat is volgens Vivant de ideale samenlevingvorm?

Anders dan de meeste politieke partijen, wil Vivant niet over vanalles en nogwat een eenduidig standpunt innemen. In mijn antwoord zal je een mix vinden van echte Vivante standpunten, een mijn eigen mening.


Ja, allochtonen moeten inburgeren. Het is echter de vraag of dit in concenctratiebuurten wel zo gemakkelijk is, en of verplichting hiertoe veel effect heeft. Wij geloven veeleer in woonwijken waarin een mix van allerlei bevolkingsgroepen leeft. Rijke en arme mensen, autochtonen en allochtonen. Maar dit vereist aantrekkelijke woonbuurten, met goede woningen. Woonbuurten waarin het leuk buiten toeven is, met veel speeltuinen en zone-30 buurten waarin veilig op straat gespeeld kan worden. Woonbuurten met buurtfeesten, waar er voor iedereen vanalles te beleven valt.

Inburgering komt ook gemakkelijker indien er voldoende werk is. Want het werk is toch een van dé plaatsen waar je contact met anderen hebt. Daarom is het zo belangrijk om de loonkost sterk te verminderen. Door de invoering van het basisinkomen, en de verschuiving van loonbelasting naar consumptiebelasting zou de loonkost ruim halveren, terwijl de koopkracht (zeker van de laagste inkomens uit werk), sterk zou stijgen. Dan ontstaat er vanzelf meer werk. Werk betekent ook een gevoel van meetellen, wat de frustraties vermindert.

Ook de buurteconomie kan een belangrijke rol spelen. Stel je voor dat een allochtoon die autochtone kinderen opvangt, poetst en/of bejaarden verzorgt... Jobs die contact maken en bruggen bouwen!

Tenslotte moet de straatcriminaliteit wel streng aangepakt worden. Want... een autochtoon die zich er onveilig voelt, zal niet tussen allochtonen gaan wonen! Hierbij kunnen de straathoekwerkers, en allochtone politieagenten, een heel voorname rol spelen.

Positieve discriminatie kan hoogstens een tijdelijke maatregel zijn.

Onderwijs is o.a. kwestie van motivatie. Motivatie om te leren wordt groter indien je het gevoel hebt dat dat helpt om werk te vinden. Motivatie hangt ook af van de mix. In een school met enkele, goed opgevangen migranten, is dat veel eenvoudiger dan in een concentratieschool. Maar om concentratiescholen te voorkomen, moeten we concentratiewijken voorkomen...


Asiel en illegalenbeleid
De beslissing of iemand al dan niet een politieke vluchteling is moet veel snellen vallen. Dan is het afscheid minder pijnlijk, want de inburgering nog geen feit. Economische vluchtelingen zijn niet welkom.

Gemeentelijk stemrecht.
Hier zijn we tegen. Het is immers discriminatie. Enerzijds omdat het een recht is, terwijl belgen MOETEN, anderzijds omdat het een beetje eten is van twee walletjes. Immers, ze kunnen in theorie ook stemmen voor het bestuur van hun eigen land. Iemand die mee wil bepalen hoe ons land (of zijn gemeente) bestuurd wordt, moet belg zijn.

Turkije
Ik vind het veel te vroeg, en dat vond ik ook van de vorige toetredingen. Eerst moeten zowel Turkije als de EU er klaar voor zijn (de EU mist b.v. een goede manier om bestuurd te worden).

Hoe staat uw partij t.o.v. het “Gelijke-Kansendecreet”?

Het is zo, dat wij niet over vanalles en nogwat een eenduidig standpunt wensen in te nemen.

Dit is b.v. het geval voor wat allochtonen betreft, en zeker voor discussies over hen die niet essentieel zijn.

Een meer essentiële oplossing moet immers via de arbeidsmarkt komen: indien we veel meer werk zouden laten ontstaan, dan zouden de allochtonen automatisch gemakkelijker aan werk geraken. En de beste kansen op integratie vinden hun weg langs het werk. Want... dan tellen ze echt mee (en vinden wij hen ook nuttig). Vandaar dat Vivant het belangrijker vindt om de loonkost sterk omlaag te halen via de afschaffing van de loonbelasting en het invoeren van het basisinkomen.

Om toch concretere antwoorden te geven, geef ik nog even mijn persoonlijke mening op als antwoord op je vragen:

Gelijke kansendecreet:
Ik ben alvast geen voorstander. De vrijheid is een hogere waarde, dan allerlei moeilijk te controleren regeltjes en wetten, die uiteindelijk riskeren de inheemse bevolking te discrimineren... Denken sommige politici nu echt dat door allochtonen extra te beschermen, het racisme vermindert... Zou dat zo niet eerder toenemen? Ik denk alvast van wel!

Uiteraard mogen allochtonen naar school (meer zelfs, er is "leerplicht" volgens onze eigen normen). Dit geldt ook voor asielzoekers in procedure. Uitgeprocedeerden (die procedure moet trouwens veel sneller) dienen uitgewezen te worden. Maar indien ze hier zijn... dan moeten ze naar school.

Indien het over bv hoofddoeken gaat, is het wat mij betreft de school die beslist wat zij toelaat.

Graag zouden wij wat meer informatie willen ivm met de standpunten van Vivant tov milieu onderwijs en allochtonen.

Het milieu is ons belangrijkste eigendom. We dit heeft dus een erg hoge prioriteit.

Wij willen dit echter realistisch aanpakken: het houdt immers geen steek om de mensen al hun luxe af te pakken. Het houdt geen steek om de kerncentrales af te schaffen, en de mensen daardoor te dwingen om meer fossiele brandstof te gebruiken (nog slechter voor het milieu). Dus in volorde willen wij:

• Minder fossiele brandstof gebruiken en elektriciteitscentrales op fossiele brandstof sluiten.
• Pas daarna kerncentrales sluiten (indien we daarmee de elektriciteitsproductie niet in gevaar brengen, m.a.w. indien we betaalbare alternatieven hebben).

Vivant is een grote voorstander van consumptiebelasting. Zulk een belasting is meteen een schitterende hefboom om milieuvriendelijke producten te bevoordelen (en schadelijke producten te benadelen).

Verder stopt met Vivant de fiscale benadeling van samenwonenden en gehuwden. Nu moeten die immers meer inkomstenbelasting betalen (zoveel, dat er heel wat mensen om fiscale redenen zogezegd alleen leven).

Wat de allochtonen betreft, zijn die gelijkwaardig. We gruwen echter van bevoordelende maatregelen, en regeltjes die de bedrijven zouden dwingen allochtonen aan te werven. Het échte probleem is trouwens de werkloosheid. Indien er veel meer werk was (wat via het Vivant-systeem inderdaad zou ontstaan), dan waren de allochtonen minder een probleem. Ze zouden immers gemakkelijk werk vinden, en via dit werk ook echt integreren. Want het is de verveling die hen in groepen doet over onze straten zwerven, het is de armoede die hen dichter bij de misdaad brengt...

En dan vermeld ik nog dat ons huidige systeem net illegalen aantrekt. Ze vinden immers vrij gemakkelijk 'zwart' werk (omdat dit voor hun werkgever zo voordelig is). Maar omdat de loonkost met Vivant zo daalt, en loon niet of nauwelijks belast wordt, is de verlokking om zwart werk te leveren met Vivant veel kleiner... en dus verdwijnt het zwart werk en zodoende de bron van inkomsten voor de illegalen...

Wat het onderwijs betreft zijn wij er voorstander van dat de ouders zelf bepalen waar het geld voor onderwijs naartoe gaat. Daarvoor denken wij aan het systeem van de schoolbon die veel meer vrijheid zou bieden, zowel aan het onderwijssysteem als aan de ouders en schoolgaanden. Thuisonderwijs wordt dan ook niet meer financieel gediscrimineerd.

Toon alles / Verberg alles

Wat is de politieke mening van uw partij over de werkloosheid en de werkloosheidsuitkeringen?

Wij hebben hieraan een belangrijk stuk van ons programma gewijd.

Om het korter samen te vatten komt het hierop neer:

Wij willen aan iedereen een basisinkomen uitkeren, waar bovenop dan het loon komt voor wie betaalde arbeid verricht. Dit basisinkomen is een fundamenteel recht, waaraan geen verplichting tot werkwilligheid gekoppeld is, of onderzoek naar bestaansmiddelen enz... (gewoon individueel en onvoorwaardelijk) Mensen worden postitief gemotiveerd om te gaan werken, doordat het minimumloon (voor voltijds werk) even groot is als het basisinkomen, wat betekent dat werken een inkomensverdubbeling wordt! Vandaag verdienen sommige werklozen nauwelijks meer, en netto zelfs minder, indien ze gaan werken (wat demotiverend is).

Verder zorgt het Vivant-model voor veel meer werkgelegenheid. De verschuiving van belasting op arbeid naar consumptiebelasting (waarbij de totaalprijs in de winkel niet verandert), gekoppeld aan de invoering van het basisinkomen) zullen de loonkost ruimschoots halveren.

Met Vivant werkt iedereen in een soort van dienstencheque of PWA systeem, maar dan zonder de administratie en veel betaalbaarder.

Wat is het standpunt van Vivant met betrekking tot werkloosheid en uitkeringen?

Werkloosheidsuitkering wordt een onvoorwaardelijk basisinkomen. Ook werkende mensen krijgen die 'werkloosheidsuitkering'. Hun loon (netto, bruto bestaat niet meer) vermindert met dit zelfde bedrag, zodat hun netto-inkomen gelijk blijft. Het geld... komt van de vereenvoudiging en de consumptiebelasting (die de daling van de kosten of de prijsdaling compenseert)

Wat is het standpunt van Vivant met betrekking tot jongeren / ouderen en werk?

Op zich moeten we voor veel meer werk zorgen. Dat kan (in feite is er werk in overvloed)... maar daarvoor moet de loonkost (niet de lonen) drastisch naar beneden! Dan is er werk voor jongeren en ouderen.

Wat is uw mening over werkloosheid en werkloosheidsuitkeringen?

De werkloosheid is het gevolg van de hoge kost van werknemers in een geglobaliseerde markt waar voor  de ondernemingen verschillende lasten gelden.

Daarom wil Vivant de loonkost ruimschoots halveren, door de verschuiving van loonbelasting naar consumptiebelasting en de invoering van een algemeen basisinkomen (wat een stuk van het loon vervangt, en de sociale uitkeringen vervangt). Beide ingrepen zonder de koopkracht te verminderen (in het tegendeel, de koopkracht van de mensen met de laagste lonen zou stijgen).

Hierdoor zou er gevoelig meer werkgelegenheid ontstaan.

Verder wil Vivant de werkloosheidsuitkering vervangen door het basisinkomen. En dit zonder de verplichting om werkwillig te zijn (wel worden de minimuminkomens voor werkende mensen aan het minimumloon het dubbel van dit basisinkomen).

Kan U met het Vivant-systeem de werkloosheid oplossen?

Een eerste belangrijke opmerking die hier dient te worden gemaakt is deze omtrent de wijze waarop volledige werkgelegenheid wordt gedefinieerd. Indien volledige werkgelegenheid staat voor het tewerkstellen van iedereen die kan werken dan kan dat moeilijk gerealiseerd worden. Indien het zou staan voor het tewerkstellen van diegenen die wensen te werken, dus het voorkomen van onvrijwillige werkloosheid, dan wordt daar met Vivant een flinke stap in die richting gezet. Een groot aantal van de lange-termijnwerklozen zou op deze manier al uit de statistieken verdwenen zijn daar velen louter als ‘werkzoekenden’ zijn ingeschreven om de werkloosheidsvergoeding te ontvangen.

Anders zit het met de keynesiaanse werkloosheid (deze ontstaat door toedoen van een gebrekkige vraag op de goederenmarkt te wijten aan onvoldoende koopkracht of anders uitgedrukt: winkeliers krijgen hun goederen onvoldoende verkocht) en de klassieke werkloosheid (ontstaat wanneer de reële loonvoet zich boven het evenwichtsniveau bevindt of anders uitgedrukt: de arbeidslonen (incl sociale bijdragen) zijn te hoog zodat op de arbeidsmarkt het aanbod (mensen die willen werken) groter is dan de vraag (werkgevers die geen personeel kunnen aanwerven omdat de loonkost te hoog is)). Beiden staan met elkaar in wisselwerking. Hoe ze kunnen geminimaliseerd worden is geen eenvoudige vraag.

Om een antwoord te kunnen geven moet eerst geweten zijn hoe het arbeidsaanbod zal evolueren (nadat een basisinkomen is ingevoerd) om vervolgens een idee te krijgen van de vraag naar arbeid. Rekening houdende met de huidige ‘officiële’ werkenden zal het arbeidsaanbod afnemen. Macro-economisch echter, zal ook moeten worden rekening gehouden met het potentieel aan werklozen en zwartwerkers. Tevens mag ook niet vergeten worden dat met een basisinkomen het deeltijds werk zal gestimuleerd worden omdat het financieel minder noodzakelijk wordt om voltijds te gaan werken. Verwacht wordt dat dit vooral de winstgevendheid en de flexibiliteit in het midden- en kleinbedrijf zal doen toenemen. Volgens sommigen zou een basisinkomen ook leiden tot minder schaalvergroting, een groter aantal zelfstandige ondernemers, een vermindering van oneerlijke concurrentie en de mogelijkheid tot deregulering. Hierdoor zou de productie en de werkgelegenheid in het midden- en kleinbedrijf sterk kunnen stijgen. Ook de hoogte van het basisinkomen speelt een belangrijke rol.

Het is dus verre van evident hoe het arbeidsaanbod en de arbeidsvraag, rekening houdende met alle factoren, zal evolueren. Wel kan gesteld worden dat, wat de ongeschoolde arbeid betreft, zowel het aanbod (laaggeschoolden zullen sneller geneigd zijn, omwille van de onvoorwaardelijkheid van een basisinkomen, deze jobs aan te nemen) als de vraag ernaar (door de dalende loonvoet) zal toenemen. In andere sectoren kan een vermindering van het arbeidsaanbod voor een opwaartse druk op de lonen zorgen, waardoor de arbeidsvraag daalt (doch gegeven de sterke daling van de arbeidslasten met Vivant mag dit niet zo een probleem zijn).

Aansluitend bij het voorgaande kan een antwoord gegeven worden op de wisselwerking tussen keynesiaanse en klassieke werkloosheid. Hoge keynesiaanse werkloosheid zal zich voordoen indien een laag basisinkomen wordt uitgekeerd en een hoge bijkomende belasting wordt geheven. Wanneer de uitkering wordt verhoogd, bij een gegeven belastingvoet, zal de keynesiaanse werkloosheid afnemen en wanneer ze verdwijnt zal klassieke werkloosheid ontstaan (daar het arbeidsaanbod afneemt, omwille van de hoge uitkeringen, gaan de loonkosten toenemen). Het ideale basisinkomen is dus van die aard dat het voldoende hoog is maar ook niet te hoog zodat er voldoende arbeidsimpulsen blijven en geen bijkomende belasting op arbeid moet geheven worden.

Waarom bent U zo zeker dat de werkgelegenheid zal toenemen? Gaan de werkgevers de loonkostverlaging niet in meer winst omzetten?

De loonkostverlaging zal omwille van de regels van de vrije markt niet in meer winst worden omgezet. Daar vivant in de plaats van de loonkostverlaging een sociale BTW invoert, zullen bedrijven enkel meer winst kunnen maken indien ze hun prijzen laten toenemen (en natuurlijk ook door middel van kostenstructuurwijzigingen en groei). Daar de meeste bedrijven actief zijn in vrij concurrentiële markten wijst alles erop dat de prijzen min of meer constant zullen blijven. Monopolies moeten zo veel mogelijk worden tegengegaan (wat vandaag trouwens op Europees vlak reeds gebeurd) en desnoods een prijsregulering worden opgelegd.

Wat de werkgelegenheid betreft, wordt Vivant gesteund door de economische theorie. Bedrijven streven meestal winstmaximalisatie na. Dat kunnen ze doen door hun prijzen te laten toenemen (is meestal onmogelijk omwille van de concurrenie), door een aanpassing van hun kostenstructuur (arbeid is vandaag duur dus investeren ze meestal in technologie of delocaliseren ze) en door groei (is ook moeilijk want groei vergt meestal bijkomend personeel). Het is dus vrij logisch dat wanneer de arbeidslasten met 50 tot 80 % afnemen (wat Vivant voorstelt) bedrijven sneller personeel zullen aannemen en minder zullen delocaliseren. Ook een groots opgezette enquête van het VEV wijst uit dat wanneer de arbeidslasten met slechts 10 % zouden afnemen ruim 100.000 jobs zouden gecreëerd worden.

Toon alles / Verberg alles

Is er dan toch een "werkverplichting" voor het basisinkomen? Programma: Tegenover je minimumloon van 600 € staat wél een inspanningsverplichting: bij het invoegbedrijf volg je opleiding, solliciteer je, bereid je je voor op een nieuwe job.

Je verwart minimumloon met basisinkomen.

Het basisinkomen is individueel en onvoorwaardelijk.

Het minimumloon komt daar bovenop. M.a.w. iemand die niet werkt krijgt 600 €. Iemand die in een invoegbedrijf werkt, en dus het minimumloon heeft, heeft 600 € basisinkomen + 600 € minimumloon = 1200 € (index sept 2006).

Bestaat er niet het gevaar dat jongeren die na hun secundair onderwijs beslissen niet verder te studeren, zolang ze thuis bij hun ouders wonen enkel hun vrijheidsinkomen van 444€ verbrassen in plaats van werk te zoeken?

Dat "gevaar" bestaat.

Maar kan dat kwaad? (in die zin dat een deel van dit geld dan toch terugkomt als consumptiebelasting).

Hoe vaak gaat dit het geval zijn? Immers, door te werken stijgt hun inkomen drastisch. En 444 € is niet zoveel opdat je daar in alle weelde veel kan aan verbrassen...

Waarom een basisinkomen betalen aan niet-behoeftigen?

De idee van een basisinkomen staat in conflict met de principes dat inkomenstransfers enerzijds enkel zouden mogen toevloeien naar diegenen die er nood aan hebben en anderzijds zouden moeten worden gewogen in functie van de behoefte. Een selectief transfersysteem zou meer kunnen doen voor de armsten en tegen een lagere kost.

Bij deze redenering mogen we de huidige problemen van ons sociale zekerheidsstelsel niet over het hoofd zien. Denken we maar aan de toenemende onbetaalbaarheid van de pensioenen, de administratieve onbeheersbaarheid (té ingewikkeld), de blijvende bestaansonzekerheid en de stijgende ontevredenheid van de belastingbetalers (deze kunnen grosso modo worden gelijkgeschakeld met de niet-behoeftigen). Stel nu dat deze problemen zich niet zouden voordoen, dan nog kan een dergelijk systeem de institutionele wig tussen de netto-ontvangers (de uitkeringsgerechtigden) en de netto-belastingbetalers niet helpen verkleinen. Zolang het selectiviteitsprincipe blijft bestaan, zullen de door de overheid gesponsorde transfers slechts het midden houden tussen privé-liefdadigheid en gegarandeerde rechten. De afhankelijkheidsrelatie wordt gesocialiseerd maar niet afgeschaft. Bij een basisinkomen daarentegen wordt de relatie tussen de netto-ontvangers versus betalers geminimaliseerd. De armoede-preventie wordt zo meer een publieke verantwoordelijkheid. 

Bovendien houden selectieve transfers op zich al een oneerlijkheid in. Als zij gebaseerd zijn op de inkomsten dan gaat het over de "fiscaal aangegeven belastbare inkomsten".

Niet aangegeven inkomsten (zwart) komen dus al niet in aanmerking.

Inkomsten uit roerende goederen die een fiskaal bevrijdende voorheffing hebben komen dus ook niet in aanmerking (men moet ze wettelijk gezien helemaal niet aangeven)

Uit bv de statistieken voor studiebeurzen weten we dat de laagste "fiskaal aangegeven belastbare inkomsten" te vinden zijn bij de vrije beroepen, ondernemers en middenstanders. 

Vandaar dat initiatieven ten gunste van de laagste "inkomens" hun doel missen. Bovendien vragen zij dan nog een bijkomende zeer dure administratie.

Is het gerechtvaardigd iemand een inkomen te geven indien daar niets tegenover staat?

Sommigen stellen zich de vraag of het moreel verantwoord is iemand die dat niet verdient een inkomen te bezorgen zonder dat daar een tegenprestatie tegenover staat. Enerzijds hebben we hier te maken met de vraag van sociaal parasitisme: het aanmoedigen of mogelijk maken van te vertrouwen op de steun van de maatschappij.  Anderzijds komt het gelijkheidsprincipe ter sprake: is het verantwoord om diegenen die geen moeite doen om bij te dragen aan de maatschappij, op dezelfde wijze te behandelen?

Zowel het parasitisme-bezwaar als het gelijkheidsprincipe kunnen grotendeels beargumenteerd worden via het begrip arbeidsethos (cf. de houding van de maatschappij tegenover arbeid). De hamvraag is op welke wijze dit begrip wordt ingevuld: moet iedereen die daartoe in staat is, op de arbeidsmarkt participeren of wordt men als individu in onze samenleving ook erkend indien onbetaalde arbeid (voornamelijk huishoudelijk werk) wordt gepresteerd? Een feit is dat onbetaalde arbeid nog steeds wordt miskend. Het centraal stellen van betaalde arbeid zorgt bovendien voor een maatschappelijke opsplitsing tussen een bevoorrechte klasse van actieve burgers en een ‘overbodige’ klasse van niet-actieven. Het basisinkomen kan volgens deze gedachtegang dus gedefinieerd worden als een tegemoetkoming voor onbetaald werk. Het wordt hier dus aangekaart als een volwaardig alternatief van betaalde arbeid waarbij de onbezoldigde werkenden op hun manier een bijdrage leveren aan de gemeenschap. In deze context wordt er dus ook tegemoetgekomen aan het gelijkheidsprincipe. De enige open vraag die blijft, is dan of alle niet-actieven ook werkelijk onbezoldigde arbeid leveren (losstaand van de problematiek van zwartwerk)? Hier krijgen we te maken met de problematiek van het ‘free ridership’ of vrij vertaald ‘nietsdoeners’. De vraag blijft of deze mensen onder het huidige systeem bereid zijn tot (on)betaalde arbeid en dus ook kunnen terugvallen op ons sociaal vangnet. Tevens zullen deze mensen, zelfs met een ‘waardig’ basisinkomen een vorm van onbezoldigde arbeid moeten verrichten om een, voor onze normen, aanvaardbare levensstandaard te halen.  

Een tweede argumentatie-theorie is deze van de keuzemogelijkheden. Hoewel tegenstanders aanbrengen dat bepaalde groepen in onze samenleving een grotere keuzevrijheid niet aankunnen - wat zeer elitair is - kan moeilijk over het hoofd gezien worden dat met het invoeren van een basisinkomen een rechtvaardigere verdeling van keuzemogelijkheden wordt nagestreefd. Of nog: ‘met de autonomie van het individu als uitgangspunt, is aangetoond dat een basisinkomen een essentieel onderdeel kan vormen van een institutionele orde die recht doet aan de gelijkwaardigheid van mensen met ongelijke vermogens en uiteenlopende voorkeuren’. Bovendien mag niet vergeten worden dat de beleving van vrije tijd heden ten dage afhankelijk is van een inkomenspositie. Hierbij mogen we ook de argumentatie van het maatschappelijk belang van betaalde arbeid niet vergeten. In deze context wordt de vergrote keuzevrijheid wel beperkt en dat is mijns inziens niet zo een slechte zaak. 

Wat het parasitisme betreft, kan de vraag gesteld worden of het fout is elk individu een basisinkomen te geven zonder de fundamenten van de economie aan te tasten. Sommigen onder ons kiezen voor een vrij, ongebonden leven; anderen komen ongewild terecht aan de rand van de samenleving. Is het maatschappelijk maar ook economisch, vanuit koopkracht-oogpunt, dan niet gerechtvaardigd een onvoorwaardelijk inkomen, zonder de administratieve rompslomp die o.a. gepaard gaat met OCMW-uitkeringen, aan deze mensen te geven? Eerder dan parasitisme voort te brengen, is het de bedoeling de maatschappij op een hoger niveau te tillen, zowel op het vlak van productiviteit als van welvaart.

In verband met het gelijkheidsprincipe moet gesteld worden dat iemand die werkt steeds meer zal verdienen dan iemand die niet werkt (met Vivant komt het minimumloon te liggen op 1200 Euro per maand) (index sept 2006). Beperkingen en individuele keuzes bepalen hoeveel en wat soort werk iemand aankan. Sommigen hebben niet de mogelijkheid om te werken, anderen maken de keuze om niet te werken.

Tevens moet het basisinkomen in een bredere context worden bekeken: het is niet omdat sommigen niet akkoord kunnen gaan met een basisinkomen dat een dergelijk gelijkheids- en welvaartsbevorderend principe niet moet worden doorgevoerd.

Wat als een meerderheid kiest om enkel te leven met een basisinkomen?

Empirisch onderzoek in de Verenigde Staten wees uit dat zeker 10% van de huidige actieve bevolking hun job zal opgeven en dus de beslissing neemt van ofwel met het basisinkomen alleen rond te komen of met één arbeidsinkomen (wanneer het dus geen aleenstaande betreft). Gegeven het feit dat het basisinkomen dat Vivant voorstelt 600 Euro per maand bedraagt, zullen velen wel de optie kiezen om een extra inkomen te verwerven. Juist om het arbeidsaanbod niet te fel te laten afnemen, mag het basisinkomen niet te hoog zijn. Tevens willen vele mensen graag een arbeidstaak vervullen als ze die ook zelf kunnen kiezen (met een basisinkomen worden meer keuzemogelijkheden aangeboden). Tenslotte mogen we niet vergeten dat meer dan 15 % van de actieve bevolking (dus meer dan de 10 % die zijn job opgeeft) vandaag werkloos is. Ook de vele zwartwerkers komen in het wit circuit terecht. Ook, en in tegenstelling met de huidige situatie, zal de (financiële) motivatie hoger zijn omdat het verschil tussen gaan werken en geen verloond werk verrichten veel groter is nl. minimaal 600 Euro (Vivant wil het minimuminkomen uit arbeid op 1200 Euro leggen waarvan dus 600 Euro bestaat uit het basisinkomen - index sept 2006).

Hoe gaat U controleren wat een zelfstandige verdient samen met zijn basisinkomen?

In het Vivant-systeem dient ieder die een zelfstandig beroep uitoefent (ook de vrije beroepen zullen hieronder vallen) een eenvoudige vennootschapsstructuur moeten opzetten. Zodoende dient hij zichzelf als werknemer van zijn eigen bedrijfje aan zichzelf een officieel loon uit te keren.

Een werkloze, alleenstaande vrouw met 2 kinderen jonger dan 18 jaar (en zonder allimentatiegeld) krijgt vandaag van de overheid circa 1900 Euro, met Vivant maar 1488 Euro.

Strikt genomen is dit juist. Wel dient ze dan in orde te zijn met de ganse administratieve regelgeving. Dit houdt ook in dat ze nauwelijks kan gaan bijverdienen zonder haar uitkering te verliezen. Met Vivant heeft ze een vast, onvoorwaardelijk inkomen en kan ze onbeperkt bijverdienen.

Ook het kindergeld wordt voor ons individueel en onvoorwaardelijk toegekend onafhankelijk van het administratief statuut van de ouder(s) of de inkomsten van de kinderen.

Toon alles / Verberg alles

Wat is uw visie op financiering van nazorginitiatieven in verband met alcoholverslaving?

In het algemeen is het zo, dat gezondheidszorg schandalig duur is. En dat komt ook doordat dit een erg arbeidsintensief gebeuren is, waar de patiënt opdraait voor de totale loonkost. Dit wordt dan soms gecompenseerd langs het RIZIV e.d.

Door invoering van het Vivant-systeem zou de loonkost ruimschoots halveren. Dat betekent dat alle gezondheidszorg en thuiszorg zeker goedkoper wordt!

Toon alles / Verberg alles

Wat is volgens Vivant de rol voor de sociale zekerheid?

Sociale zekerheid is heel erg belangrijk! Omdat we de doodstraf hebben afgeschaft (maar iemand zonder werk of die lui is zouden we van honger laten omkomen). Omdat we als mens enkel door samen te werken de leidende soort geworden zijn. Omdat niemand weet wat hem morgen te wachten staat. Maar ook, omdat dit de economie stabiliseert...

Hoe pakt Vivant de sociale zekerheid aan en meer bepaald de ziekteverzekering?

Inderdaad,  voor ziektekosten is een basisinkomen onvoldoende. We veranderen dan ook niet veel aan de "sociale zekerheid". (in feite blijft iemand die van de ziekenkas een uitkering ontvangt meer geld krijgen).

Iemand die van de ziekenkas een uitkering ontvangt, zal dus in principe in totaal evenveel krijgen als vandaag. Dat betekent een basisinkomen en daarbovenop het saldo tot zijn huidige uitkering.

Er is echter wel een interessant zijspoor. Immers: het lijkt zinvol om de dokter veel goedkoper te maken (en de verpleegster...). Want wat gebeurt nu? Je gaat naar de dokter. Daar betaal je bv 20 €. Die geeft daarvan ruim 10 € aan de staat. Jij krijgt een briefje, waarmee je naar de ziekenkas gaat om een 15 € terug te krijgen (ik moet toegeven dat ik de juiste bedragen niet ken). Met Vivant zou de dokter je dan nog een 6 € kosten (hij heeft immers reeds zijn basisinkomen en hij betaalt geen loonbelasting). Om dit met een formule te zeggen:

Anders te zeggen: Huidige kost dokter (betaald door de som van alle patiënten) = nettoloon + loonbelasting
Met Vivant : Kost dokter = nettoloon - basisinkomen

Misschien kan dat briefje voor de ziekenkas dan gewoon beperkt worden tot geneesmiddelen (en stopt dus een ganse administratie verslindende geld-caroussel).

Toon alles / Verberg alles

Je staat nergens als je als kleine zelfstandige uit het beroep stapt. Zijn er instantie die (terug)starters bijstaan? Middelen om de sociale lasten de eerste jaren te verlagen? Ziekte verzekering lopen hoog op met nog 2 studenten in huis.

Wij leggen er ons als Vivant niet op toe om allerlei ombudsdiensten te vervangen.

Wij hebben een programma dat vooruit kijkt. Een programma dat zelfstandigen gelijk stelt aan werknemers, want inderdaad, mensen zoals jij worden op een schandalige wijze gediscrimineerd. Ik vraag me af waarom jouw kinderen minder kindergeld waard zijn, waarom jij nauwelijks pensioen kan krijgen...

Concreet betekent dit dat voor Vivant, alle zelfstandigen werknemer zijn in hun eigen bedrijf. Concreet krijgt bij Vivant iedereen zeker een basisinkomen, waar het als 'werknemer' verworven inkomen bovenop komt. Dat geeft je een zekerheid, en de kans om je opnieuw te lanceren. Wij zien sociale zekerheid niet langer als een vangnet met gaten, maar als een trampoline die de mensen toelaat zich telkens opnieuw te lanceren!

Ik wens je veel succes met je nieuwe zaak.

Hoe gaat U controleren wat een zelfstandige verdient samen met zijn basisinkomen?

In het Vivant-systeem dient ieder die een zelfstandig beroep uitoefent (ook de vrije beroepen zullen hieronder vallen) een eenvoudige vennootschapsstructuur moeten opzetten. Zodoende dient hij zichzelf als werknemer van zijn eigen bedrijfje aan zichzelf een officieel loon uit te keren.

Toon alles / Verberg alles

Directe democratie duidt als ik het goed begrijp op referendumdemocratie ? Is dit geen vorm van bestuur die de consequenties van de manipuleerbaarheid van de kiezer groter maakt ? Ziet ge al een brave burger een stem uitbrengen bijv. over kernenergie?

Meestal zijn de "spontane" reacties tegen de Directe Democratie dezelfde argumenten dan diegene die ingeroepen werden tegen het stemrecht voor vrouwen, het algemeen stemrecht, het stemrecht voor kleurlingen enz..
Ge gaat er ook nogal optimistisch van uit dat onze verkozenen allemaal "een ferme dosis (professionele) kennis" hebben over al de onderwerpen waar zij mee te maken krijgen en zij bovendien vrij zijn om al dan niet het "partijstandpunt" te volgen bij stemmingen.
Bovendien is het zo dat er voorafgaand aan een bindend referendum een hele reeks voorwaarden te vervullen zijn die aanleiding geven tot openbare discussies en voorlichting. En dan kan men nog altijd het advies volgen van mensen of groeperingen waarvan men denkt dat ze de kennis wél hebben. Of men kan niet gaan stemmen (deelname aan een referendum mag niet verplicht gemaakt worden) en men geeft aldus een volmacht aan de mensen die wél gaan stemmen. Dat zijn dan altijd nog véél meer mensen dan het aantal dat nu beslist over alles wat u aanbelangt.
En uiteraard zullen belangengroeperingen trachten de mensen te beinvloeden, denkt ge dat dat er nu niet is? Nu moeten ze véél minder mensen trachten te beinvloeden en kunnen ze buiten de openbaarheid werken. In die zin is het interessant om eens te zien hoeveel Europese afgevaardigden er zijn (een goede 500) en hoeveel lobbyisten er zijn (de schatting is 15000). Enig idee hoeveel geld die er tegen smijten om hun belangen te verdedigen? Hoe openbaar die discussies zijn? Uw invloed op die besluitvorming?
Hoe zou men ertoe gekomen zijn om elf juryleden (gewone eerzame burgers) te laten oordelen bij grote misdrijven inplaats van één rechter?

www.corporateeurope.org/docs/lobbycracy/lobbyplanet-nl.pdf

Weet ge bv dat de radioactieve uitstoot van een kolengestookte electriciteitscentrale groter is dan die van de huidige kerncentrales? En als ge dat niet weet, hoe komt dat dan wel?

Bij een openbaar debat voorafgaand aan een bindend referendum zou één en ander wél boven water komen. En dan is het aan u om de keuze te maken. Daar moet ge heus geen kernfysica voor kennen. Onze politiekers kennen dat ook niet.

Hoe staat Vivant tegenover "het wantrouwen van de Belgische bevolking in de politiek"?

Niet alleen hebben wij alle begrip voor het wantrouwen in "de poltiek", wij hebben het volste vertrouwen in de burger.
Daarom is één van de pijlers van ons programma, naast basisinkomen en de verschuiving van belasting op werk naar consumptie, het BINDEND referendum op volksinitiatief.
Democratie dus, naar Zwitsers model.
Ook voor de gemeenteraadsverkiezingen staat de Directe Democratie bij ons vooraan
www.vivant.org/site/nl/programma/verkiezingen-2006/meer-medezeggenschap/
Voor meer informatie over directe Democratie kunnen we u verwijzen naar onze linkspagina, en meer bepaald naar de Belgische beweging voor democratie op www.democratie.nu

Toon alles / Verberg alles

Directe democratie duidt als ik het goed begrijp op referendumdemocratie ? Is dit geen vorm van bestuur die de consequenties van de manipuleerbaarheid van de kiezer groter maakt ? Ziet ge al een brave burger een stem uitbrengen bijv. over kernenergie?

Meestal zijn de "spontane" reacties tegen de Directe Democratie dezelfde argumenten dan diegene die ingeroepen werden tegen het stemrecht voor vrouwen, het algemeen stemrecht, het stemrecht voor kleurlingen enz..
Ge gaat er ook nogal optimistisch van uit dat onze verkozenen allemaal "een ferme dosis (professionele) kennis" hebben over al de onderwerpen waar zij mee te maken krijgen en zij bovendien vrij zijn om al dan niet het "partijstandpunt" te volgen bij stemmingen.
Bovendien is het zo dat er voorafgaand aan een bindend referendum een hele reeks voorwaarden te vervullen zijn die aanleiding geven tot openbare discussies en voorlichting. En dan kan men nog altijd het advies volgen van mensen of groeperingen waarvan men denkt dat ze de kennis wél hebben. Of men kan niet gaan stemmen (deelname aan een referendum mag niet verplicht gemaakt worden) en men geeft aldus een volmacht aan de mensen die wél gaan stemmen. Dat zijn dan altijd nog véél meer mensen dan het aantal dat nu beslist over alles wat u aanbelangt.
En uiteraard zullen belangengroeperingen trachten de mensen te beinvloeden, denkt ge dat dat er nu niet is? Nu moeten ze véél minder mensen trachten te beinvloeden en kunnen ze buiten de openbaarheid werken. In die zin is het interessant om eens te zien hoeveel Europese afgevaardigden er zijn (een goede 500) en hoeveel lobbyisten er zijn (de schatting is 15000). Enig idee hoeveel geld die er tegen smijten om hun belangen te verdedigen? Hoe openbaar die discussies zijn? Uw invloed op die besluitvorming?
Hoe zou men ertoe gekomen zijn om elf juryleden (gewone eerzame burgers) te laten oordelen bij grote misdrijven inplaats van één rechter?

www.corporateeurope.org/docs/lobbycracy/lobbyplanet-nl.pdf

Weet ge bv dat de radioactieve uitstoot van een kolengestookte electriciteitscentrale groter is dan die van de huidige kerncentrales? En als ge dat niet weet, hoe komt dat dan wel?

Bij een openbaar debat voorafgaand aan een bindend referendum zou één en ander wél boven water komen. En dan is het aan u om de keuze te maken. Daar moet ge heus geen kernfysica voor kennen. Onze politiekers kennen dat ook niet.

Hoe staat Vivant tegenover "het wantrouwen van de Belgische bevolking in de politiek"?

Niet alleen hebben wij alle begrip voor het wantrouwen in "de poltiek", wij hebben het volste vertrouwen in de burger.
Daarom is één van de pijlers van ons programma, naast basisinkomen en de verschuiving van belasting op werk naar consumptie, het BINDEND referendum op volksinitiatief.
Democratie dus, naar Zwitsers model.
Ook voor de gemeenteraadsverkiezingen staat de Directe Democratie bij ons vooraan
www.vivant.org/site/nl/programma/verkiezingen-2006/meer-medezeggenschap/
Voor meer informatie over directe Democratie kunnen we u verwijzen naar onze linkspagina, en meer bepaald naar de Belgische beweging voor democratie op www.democratie.nu

Toon alles / Verberg alles

Heeft uw partij concreet een standpunt aangaande de opvang van hoogbegaafde leerlingen?

onderwijs is één van de punten waar wij een standpunt over geformuleerd hebben in ons programma. Het sluit aan bij onze algemene zoektocht naar meer vrijheid.

SCHOOLBON voor meer AUTONOMIE OP SCHOOL (categorie: programma) Wie in Vlaanderen 'onderwijs' zegt, zegt 'regelgeving'. De overheid tracht meer en meer facetten van het onderwijsgebeuren vast te leggen. De zogenaamde autonomie van de scholen dient alleen maar om de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van alle regeltjes in de schoenen van de scholen te schuiven. Toch geniet het onderwijs in Vlaanderen veel vertrouwen van de bevolking: 70% van de Vlamingen heeft veel tot héél veel vertrouwen in het onderwijs (Vlaamse Regionale Indicatoren, 1997). In dat vertrouwenslijstje komen de Vlaamse Regering (16%), het Vlaams Parlement (16%), het gerecht en de politieke partijen (10%) helemaal onderaan. Het is zonder meer cynisch dat in onze 'democratie' een instelling die nog relatief veel vertrouwen geniet, overgeleverd is aan de voortdurende interventie van politieke machtsinstituten die blijkbaar alle vertrouwen kwijtgespeeld zijn. Centrale regelgeving onzin Een eerste belangrijke punt voor de school van de toekomst is dat scholen vrij kunnen worden van hun koepels en hun overheden. De school van de toekomst hangt af van de concrete gemeenschap van kinderen, ouders en leerkrachten die er samen voor zorgen dat het recht op onderwijs nageleefd wordt. De overheid heeft daarin een heel beperkte functie. Een centrale regelgeving kan nooit uitmaken wat goed is voor een bepaald kind of zelfs voor een bepaalde groep van kinderen. De wetgeving op onderwijs kan eigenlijk alleen maar een externe rol spelen (in de zin van bepaalde garanties of verboden), maar het is onzin om vanuit de centrale overheid een bepaald 'onderwijsbeleid' te willen voeren. De bekwaamheid om te oordelen wat er in het onderwijs moet gebeuren, berust niet bij politici, maar bij de mensen die op het onderwijsveld actief zijn. Schoolbon Om dit te garanderen zou je het onderwijs moeten losvlechten van de overheidsinstanties waar het nu mee verbonden is. Een eerste stap daarin zou de financiering kunnen zijn. Wij leven in een land waarin een onderwijsminister durft te zeggen dat als hij zijn geld aan scholen geeft, hij dus ook mag bepalen wat er in die scholen gebeurt. Zo'n uitspraak gaat volledig voorbij aan het feit dat de minister zich hier iets toeeigent wat helemaal niet van hem is, namelijk het belastinggeld en de vrije keuze inzake onderwijs. Een alternatief hiervoor zou bij voorbeeld kunnen zijn dat elk kind tijdens zijn leerplicht elk jaar van de overheid een schoolbon ontvangt. De ouders kunnen die bon dan gebruiken om het kind in te schrijven in de school van hun keuze, terwijl die school op haar beurt de bon bij de overheid weer kan verzilveren. In een samenleving waarin het basisinkomen ingevoerd is, zou dit systeem prima functioneren, omdat het volgens een zelfde logica werkt: iedereen heeft recht op zo'n schoolbon, ongeacht geslacht, religie, enz. Voor de scholen zou het op dan mogelijk worden om zich vrij te maken van hun vervlechting met overheid, vakbonden, ziekenfondsen, banken en landbouwverenigingen. De scholen zouden worden tot de schepping van de betrokken leraren en ouders, die ter plekke het beste voor hun kinderen willen. Zij zouden met andere scholen verbonden kunnen zijn in een horizontaal verband van intens overleg en samenwerking, in plaats van In een centralistisch en hiërarchisch netwerk. in een dergelijk systeem zou de overheid ook geen 'overheid' meer zijn, maar meer een 'tussenheid'. Haar rol van bemiddelaar blijkt uit de financieringsregeling. Verder zou zij ook de normale rechtscontrole op zich kunnen nemen: maakt een school wáár wat zij belooft waar te maken?

Het gevolg van ons voorstel zou kunnen zijn dat ouders met hoogbegaafde kinderen met de schoolbon terecht kunnen in gespecialiseerd onderwijs naar hun eigen keuze dat zij dan met de schoolbon kunnen betalen.

Ook thuisonderwijs wordt dan mogelijk al zal dan wellicht de vereiste zijn dat de schoolbon(nen) pas kunnen verzilverd worden bij slagen voor de middenjury bijvoorbeeld. Er zullen tal van nieuwe initiatieven kunnen ontstaan die nu door het financieringssysteem onmogelijk zijn. We beseffen dat het is enkel maar een richting is die we aangeven die verre van uitgewerkt is. Maar dat is met de meeste maatschappelijke thema's zo in ons geval. We zijn nu eenmaal van oordeel dat de burger zelf de mogelijkheid moet krijgen om de voorstellen af te wegen en te kiezen. Voor een belangrijk onderwerp als onderwijs zou een bindend referendum zeker op zijn plaats zijn. We kunnen hier verwijzen naar Zwitserland waar nu recent zelfs het vrijmaken van de keuze van de tweede taal, die tot hiertoe verplicht één van de landstalen was, aan een referendum op kantonaal niveau is voorgelegd.

Wanneer een ouder zich inzet voor een goeie opvoeding van zijn kinderen, dan is dit een enorme besparing voor de gemeenschap.

Dat is één van de redenen, waarom wij voor de invoering zijn van een onvoorwaardelijk basisinkomen. Dat betekent dat je niet meer moet doen 'alsof je werkwillig bent' als je thuis wenst te blijven om aan de opvoeding van uw kind(eren) te werken.

Daarenboven kan je dan onbestraft bijverdienen, door misschien hier of daar een paar uurtjes bij te werken (wat dan wel loont, terwijl je daar nu zo goed als voor gestraft wordt).

Graag zouden wij wat meer informatie willen ivm met de standpunten van Vivant tov milieu onderwijs en allochtonen.

Het milieu is ons belangrijkste eigendom. We dit heeft dus een erg hoge prioriteit.

Wij willen dit echter realistisch aanpakken: het houdt immers geen steek om de mensen al hun luxe af te pakken. Het houdt geen steek om de kerncentrales af te schaffen, en de mensen daardoor te dwingen om meer fossiele brandstof te gebruiken (nog slechter voor het milieu). Dus in volorde willen wij:

• Minder fossiele brandstof gebruiken en elektriciteitscentrales op fossiele brandstof sluiten.
• Pas daarna kerncentrales sluiten (indien we daarmee de elektriciteitsproductie niet in gevaar brengen, m.a.w. indien we betaalbare alternatieven hebben).

Vivant is een grote voorstander van consumptiebelasting. Zulk een belasting is meteen een schitterende hefboom om milieuvriendelijke producten te bevoordelen (en schadelijke producten te benadelen).

Verder stopt met Vivant de fiscale benadeling van samenwonenden en gehuwden. Nu moeten die immers meer inkomstenbelasting betalen (zoveel, dat er heel wat mensen om fiscale redenen zogezegd alleen leven).

Wat de allochtonen betreft, zijn die gelijkwaardig. We gruwen echter van bevoordelende maatregelen, en regeltjes die de bedrijven zouden dwingen allochtonen aan te werven. Het échte probleem is trouwens de werkloosheid. Indien er veel meer werk was (wat via het Vivant-systeem inderdaad zou ontstaan), dan waren de allochtonen minder een probleem. Ze zouden immers gemakkelijk werk vinden, en via dit werk ook echt integreren. Want het is de verveling die hen in groepen doet over onze straten zwerven, het is de armoede die hen dichter bij de misdaad brengt...

En dan vermeld ik nog dat ons huidige systeem net illegalen aantrekt. Ze vinden immers vrij gemakkelijk 'zwart' werk (omdat dit voor hun werkgever zo voordelig is). Maar omdat de loonkost met Vivant zo daalt, en loon niet of nauwelijks belast wordt, is de verlokking om zwart werk te leveren met Vivant veel kleiner... en dus verdwijnt het zwart werk en zodoende de bron van inkomsten voor de illegalen...

Wat het onderwijs betreft zijn wij er voorstander van dat de ouders zelf bepalen waar het geld voor onderwijs naartoe gaat. Daarvoor denken wij aan het systeem van de schoolbon die veel meer vrijheid zou bieden, zowel aan het onderwijssysteem als aan de ouders en schoolgaanden. Thuisonderwijs wordt dan ook niet meer financieel gediscrimineerd.

Toon alles / Verberg alles

Wat is uw standpunt ivm milieu-uitdagingen: kernenergie & kyoto, afval/water/lucht/grond wetgeving?

Anders dan de meeste partijen, nemen wij niet over vanalles en nogwat een éénduidig standpunt in.

Vivanters hebben als gemeenschappelijk streven het streven naar welzijn, waarvoor de manier enerzijds in meer democratie ligt, door invoering van het bindend referendum, en zoveel mogelijk individuele vrijheid, en anderzijds in de combinatie van het verschuiving van belasting op arbeid naar belasting op consumptie, en het invoeren van een onvoorwaardelijk basisinkomen.

Wat de aangehaalde punten betreft, moet ik me dan ook beperken tot het verwijzen naar een referendum. Er wordt raar genoeg door de politici zelden iets aan de mensen zelf gevraagd.

Het milieu is voor ons heel erg belangrijk. Maar wie denkt dat de mensen echt in hun comfort willen snijden om het milieu te dienen, die maakt zich illusies. We moeten dit dus realistisch aanpakken. Dat betekent bv dat je de mensen niet zonder betaalbare elektriciteit kunt zetten. We moeten eerst brandstofcentrales (en brandstofgebruik) afbouwen. En pas wanneer die weg zijn kunnen we zien of we ook de kernenergie kunnen afbouwen...

Bovendien is het ook gemakkelijker beslissingen uit te voeren waar de bevolking, na een grondig debat, zich zelf voor uitgesproken heeft.

Het Vivant systeem geeft trouwens een schitterende hefboom om milieubewuster te worden: enerzijds wordt mankracht in verhouding tot machinekracht goedkoper (milieubewuste processen kosten vaak meer mankracht). Anderzijds is consumptiebelasting een hefboom door schadelijke producten meer te belasten dan milieuvriendelijke producten.

Graag zouden wij wat meer informatie willen ivm met de standpunten van Vivant tov milieu onderwijs en allochtonen.

Het milieu is ons belangrijkste eigendom. We dit heeft dus een erg hoge prioriteit.

Wij willen dit echter realistisch aanpakken: het houdt immers geen steek om de mensen al hun luxe af te pakken. Het houdt geen steek om de kerncentrales af te schaffen, en de mensen daardoor te dwingen om meer fossiele brandstof te gebruiken (nog slechter voor het milieu). Dus in volorde willen wij:

• Minder fossiele brandstof gebruiken en elektriciteitscentrales op fossiele brandstof sluiten.
• Pas daarna kerncentrales sluiten (indien we daarmee de elektriciteitsproductie niet in gevaar brengen, m.a.w. indien we betaalbare alternatieven hebben).

Vivant is een grote voorstander van consumptiebelasting. Zulk een belasting is meteen een schitterende hefboom om milieuvriendelijke producten te bevoordelen (en schadelijke producten te benadelen).

Verder stopt met Vivant de fiscale benadeling van samenwonenden en gehuwden. Nu moeten die immers meer inkomstenbelasting betalen (zoveel, dat er heel wat mensen om fiscale redenen zogezegd alleen leven).

Wat de allochtonen betreft, zijn die gelijkwaardig. We gruwen echter van bevoordelende maatregelen, en regeltjes die de bedrijven zouden dwingen allochtonen aan te werven. Het échte probleem is trouwens de werkloosheid. Indien er veel meer werk was (wat via het Vivant-systeem inderdaad zou ontstaan), dan waren de allochtonen minder een probleem. Ze zouden immers gemakkelijk werk vinden, en via dit werk ook echt integreren. Want het is de verveling die hen in groepen doet over onze straten zwerven, het is de armoede die hen dichter bij de misdaad brengt...

En dan vermeld ik nog dat ons huidige systeem net illegalen aantrekt. Ze vinden immers vrij gemakkelijk 'zwart' werk (omdat dit voor hun werkgever zo voordelig is). Maar omdat de loonkost met Vivant zo daalt, en loon niet of nauwelijks belast wordt, is de verlokking om zwart werk te leveren met Vivant veel kleiner... en dus verdwijnt het zwart werk en zodoende de bron van inkomsten voor de illegalen...

Wat het onderwijs betreft zijn wij er voorstander van dat de ouders zelf bepalen waar het geld voor onderwijs naartoe gaat. Daarvoor denken wij aan het systeem van de schoolbon die veel meer vrijheid zou bieden, zowel aan het onderwijssysteem als aan de ouders en schoolgaanden. Thuisonderwijs wordt dan ook niet meer financieel gediscrimineerd.

Toon alles / Verberg alles

Wat is het standpunt van Vivant in de vergrijzingsproblematiek?

Wij (bij Vivant) hebben eigenlijk geen vergrijzingsproblematiek.
De problematiek is dat men probeert van bepaalde belastingen uitsluitend op arbeid in loondienst te leggen. Dank zij de automatisatie is er steeds minder werk (in loondienst) wat eigenlijk een bijzondere prestatie is.
Wat we dus wensen is dat iedereen een deel van de welvaart krijgt die gecreerd wordt door de menselijke inventiviteit om (verplicht) werk (in loondienst) af te schaffen.
Sommige economen en sociologen vinden de vergrijzing een goede evolutie. We gaan dan stilaan naar een dalende wereldbevolking (Japan is er in concrete cijfers aan begonnen) waarbij de mogelijkheid om iedereen aan de welvaart te laten deelnemen ook realistich zou worden (wat nu niet het geval is).
Dank zij een stijgende productiviteit wordt steeds meer geproduceerd door steeds minder mensen, het aantal werklozen zou dus kunnen afnemen door een dalende bevolking, wat ook weer een stijgende welvaart zou kunnen betekenen.