Waarom ik lid ben van Vivant?

'Ik wil zelf kiezen hoeveel ik werk'

'Met een basisinkomen kun je als ouder veel vrijer kiezen om een tijdje thuis te blijven. Ik verwacht nu alle dagen mijn derde kindje: dit is een tijd waarvan ik zoveel mogelijk wil genieten, zonder schrik voor de toekomst. Voor die extra vrijheid en die extra sociale zekerheid kies ik voor Vivant.'

Mieke De Neef. maatschappelijk werker, Aalst

'Meer ruimte om creatief in te vullen'

'Met een basisinkomen plan je je werk zelf veel vrijer, zonder dat je sancties riskeert. Je kan altijd terugvallen op je basisinkomen van 600 Euro. Dat opent extra ruimte om jezelf te realiseren of om werk te maken van een beter leefmilieu. Met Vivant beslis je zelf over je eigen welvaart en welzijn. Dat is pas vooruitgang.'

Anna Aerts, Lessen

'Utopisch? Elke verandering begint als utopie'

'Met een basisinkomen kun je gemakkelijk een tijdje stoppen met werken om even iets anders te doen. Die vrijheid vind ik erg belangrijk. Misschien klinkt het wat utopisch, maar elke verandering is begonnen als een utopie. Eigenlijk vind ik het altijd spannend om mensen te ontmoeten die nog dromen hebben. Op een gegeven moment moet je zéif iets doen om de maatschappij te verbeteren.'

Anita Brüls, lerares Engels, Bütgenbach

Vivant ijvert resoluut voor de idealen van de Verlichting

Een van die idealen is vrijheid. Met een basisinkomen krijg je meer ruimte om te werken of niet, om veel te werken of weinig. Je stapt veel gemakkelijker over naar een zelfstandige activiteit. Het wordt veel eenvoudiger om een studiejaar in te lassen of om er gewoon een tijdje uit te stappen. Door je basisinkomen heb je toch altijd bestaanszekerheid. Wie werkt, verdient daar gewoon extra bovenop, iedereen kiest vrij. Bij Vivant geloven we dat de mens zijn vrijheid perfect aankan.

Het is een keuze voor individuele vrijheid waarin Vivant heel ver gaat. Wel kiest Vivant voor rechtvaardige vrijheid. Rechtvaardig omdat we de keuzemogelijkheden gelijk verdelen. Het basisinkomen maakt die 'gelijke vrijheid' werkelijkheid. Op alle mogelijke gebieden staat voor Vivant rechtvaardige vrijheid centraal. Eigenlijk hangt het allemaal samen. Enkele voorbeelden:

Vrijheid van meningsuiting

Vivant pleit voor volledige vrijheid van meningsuiting. Deze vrijheid is onaantastbaar. Zelfs in naam van 'politieke correctheid' mogen we ze niet beperken. De vrijheid van meningsuiting kan nog veel ruimer worden dan vandaag, Op straat pamfletten uitdelen is bijvoorbeeld een kwestie van vrije meningsuiting: daarvoor een wettelijke toelating eisen van lokale of andere overheden is een beknotting van de democratische debatcultuur.

Godsdienstvrijheid

Vivant pleit voor de radicale scheiding tussen kerk en staat en voor volledige godsdienstvrijheid. Vandaag erkent de staat bepaalde erediensten terwijl hij andere godsdienstige groepen officieel als sekten brandmerkt. De staat geeft de erkende erediensten belastinggeld. Voor Vivant moet de staat daarmee ophouden. Alle financiële, organisatorische en protocollaire banden tussen de staat en de 'erkende erediensten' schaffen we beter af. Natuurlijk krijgen bedienaars van erediensten een basisinkomen zoals iedereen. De staat mag aan geen enkele godsdienst beperkingen opleggen. In België mag je vandaag niet voor de kerk trouwen als je niet voor de wet getrouwd bent. Met kerkelijke huwelijken heeft de staat toch geen zaken? Aan de andere kant mag je je godsdienstige overtuiging nooit inroepen als excuus om democratische wetten te overtreden.

Vrijheid van onderwijs

Vivant ijvert voor zoveel mogelijk vrijheid van onderwijs. Voor ouders en leerlingen is het onderwijs op eik niveau gratis. Ouders van leerplichtige kinderen moeten alle mogelijkheden krijgen om zelf onderwijsinitiatieven te nemen, ook financieel. Onderwijsvrijheid betekent ook dat gezinnen gemakkelijker dan vandaag samen nieuwe schoolverbanden kunnen opzetten.  Of dat ouders er onder bepaalde voorwaarden voor kiezen om zelf hun kinderen les te geven. Door hun basisinkomen maken ze zich veel gemakkelijker vrij om dat te doen. In een vrije, hoogtechnologische samenleving kan het onderwijs heel nieuwe en veel minder gecentraliseerde vormen aannemen. Vrijheid en creativiteit gaan hier opnieuw hand in hand.

De belangrijkste kost in het onderwijs zijn vandaag de onderwijsweddes: door het basisinkomen en de lagere lasten op arbeid valt daar een groot deel van weg. Dat opent budgettair nieuwe perspectieven.

De staat kan scholen eigenlijk maar één serieuze plicht opleggen: dat ze hun eigen pedagogisch project opstellen en publiek maken. Daardoor wordt de vrije schoolkeuze voor ouders gemakkelijker: ze weten voor welk pedagogisch project ze kiezen. Het pedagogisch project dat de school vrij opstelt, is de enige basis voor inspectie. De inspectie mag alleen maar controleren of de school waarmaakt wat ze in haar eigen project belooft.

Aan de ouders komt in de eerste plaats het recht toe om de soort van opvoeding en onderwijs te kiezen, welke aan hun kinderen zal worden gegeven.'

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, artikel 26

Gelijke rechten en vrijheden voor iedereen

Vivant wil een rechtsstaat die het gelijkheidsbeginsel hanteert zonder uitzonderingen op basis van geslacht, herkomst, ras of op basis van sociologische criteria. Elke poging om individuele mensen meer of minder rechten of mogelijkheden te geven door negatieve of positieve discriminatie, door quorums en aanverwante regelingen is ondemocratisch en dus uit den boze. Ook pogingen om dergelijke maatregelen door te drukken door ze op te leggen als voorwaarde om organisaties te financieren, kunnen voor Vivant nooit. Elke mens is als burger gelijk voor de wet, los van alle biologische of maatschappelijke verschillen: voor Vivant is dit een verworvenheid van de geschiedenis van de mensheid waaraan niet te tornen valt.